Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2012

Η αδιανόητη... φύση της Φύσης




Η απόλαυση της ανακάλυψης

Μία καταπληκτική συνέντευξη, του εξαίρετου φυσικού Ρίτσαρντ Φέινμαν, ντυμένη με όμορφη μουσική και υπέροχες εικόνες, χωρισμένη σε τέσσερις ενότητες (βίντεο).




  












Ρίτσαρντ Φέινμαν, 1918-1988 (Richard Feynman)


 Ο Richard Feynman γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1918. Από πολύ μικρή ηλικία τον συνέπαιρναν η επιστήμη και τα παζλ. Στην ηλικία των 10 ετών άρχισε να αγοράζει παλιά ραδιόφωνα τα οποία χρησιμοποιούσε στο ‘προσωπικό του εργαστήριο’, μια συλλογή από ηλεκτρικά εξαρτήματα, και στην ηλικία των 12 έφτιαχνε ήδη τα ραδιόφωνα της γειτονιάς. Ο Φέημαν ανακάλυπτε ξανά σχεδόν τα πάντα που μελετούσε.


Στο σχολείο, αντί να μαθαίνει τριγωνομετρία από το βιβλίο, ξαναανακάλυπτε όλους τους τύπους μόνος του. Στις καλοκαιρινές δουλειές που έκανε για χαρτζιλίκι, ανακάλυπτε τρόπους να κουβαλά όσο πιο πολλά πιάτα μπορούσε ή να κόβει αρκετά φασόλια με μια κίνηση.

Σπούδασε στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης και συνέχισε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο του Princeton όπου και πήρε το διδακτορικό του στην φυσική το 1942. Η πρώτη του διάλεξη στο Princeton ήταν τόσο ενδιαφέρουσα ώστε μέσα στο κοινό υπήρχαν οι Einstein, Pauli και von Neumann.


Αυτή τη χρονιά παντρεύεται την παιδική του αγάπη, την Arlene Greenhaum, η οποία μετά από 3 χρόνια πεθαίνει. Αργότερα κάνει ένα δεύτερο γάμο ο οποίος σύντομα διαλύεται. Το 1960 παντρεύεται για τρίτη φορά με την Gweneth Howarth με την οποία κάνει ένα γιο και υιοθετούν μια κόρη.


Αφού τελείωσε το διδακτορικό του, πήγε στο πανεπιστήμιο Cornell το 1945, σαν καθηγητής στη Θεωρητική Φυσική. Εκεί γνώρισε τον Hans Bethe και αναμείχθηκε με το σχέδιο Μανχάταν για την δημιουργία της πρώτης ατομικής βόμβας.


Στις εγκαταστάσεις του Los Alamos είναι που αποκτά ένα «χόμπι». Για να αποδείξει στους υπευθύνους ασφάλειας ότι τα μέτρα που έχουν δεν είναι επαρκή, μαθαίνει να ανοίγει με μεγάλη επιτυχία, τα χρηματοκιβώτια στα οποία φυλασσόταν τα σχέδια της ατομικής βόμβας.


Μετά τον πόλεμο δέχεται μια πρόσκληση από το πανεπιστήμιο του Rio de Janeiro. Αργότερα το 1950, γυρίζει στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια, αλλά έχει αγαπήσει τόσο την Βραζιλία που θέτει σαν όρο να μπορεί να την επισκέπτεται. Έτσι δεν επιστρέφει στο Caltech ( California Institute of Technology ) πριν από το 1951.


Επιστρέφοντας στο Caltech, ο Feynman στρέφει την προσοχή του στην κβαντική ηλεκτροδυναμική και αναπτύσσει με επιτυχία τους κανόνες στους οποίους όλες οι θεωρίες κβαντικών πεδίων πρέπει να υπακούν. Στην συνέχεια ανακάλυψε τον τρόπο να ομαλοποιήσει την θεωρία της κβαντική ηλεκτροδυναμικής. Για όλη αυτή την προσφορά του βραβεύτηκε με το βραβείο Νόμπελ το 1965.


Ο Feynman ήταν γεννημένος δάσκαλος. Ένιωθε πως η διδασκαλία είναι αυτή που του δίνει την αίσθηση της ικανοποίησης και τον μεγάλωνε, τον ανέπτυσσε. Ένοιωθε εγκλωβισμένος όταν δεν δίδασκε. Προσπαθούσε να φέρνει όλες τις διδασκαλίες στο επίπεδο των πρωτοετών. Αν δεν μπορούσε να εξηγήσει κάτι σε αυτό το επίπεδο παραδεχόταν ότι δεν το είχε καταλάβει. Ήταν φοβερά ειλικρινής και ανεξάρτητος στην συμπεριφορά του. Του άρεσε να βρίσκεται με προπτυχιακούς φοιτητές.


Στην προσπάθειά του να ξαναζωντανέψει το ενδιαφέρον των νέων φοιτητών στο Caltech, για τη Φυσική, γράφει 3 βιβλία με όνομα: ‘Feynman΄ s lectures on Physics’. Τώρα έχουν γίνει πλέον κλασικά συγγράμματα Φυσικής στα οποία αναδημιούργησε σχεδόν τα πάντα στην θεωρία της Φυσικής.


Το 1986 διορίστηκε στην επιτροπή που διερευνούσε για την καταστροφή του διαστημικού λεωφορείου Challenger. Αυτό ήταν ένα πραγματικό τεστ για το πόσο απελευθερωμένα μπορούσε να λειτουργήσει στο νοητικό επίπεδο. Έκανε τις έρευνες με τον δικό του τρόπο και τελικά βρήκε την αιτία του ατυχήματος.


Ο μαθηματικός Μαρκ Καν, αναφερόταν σε αυτόν σαν σε μάγο.


Ο Feynman ήταν ίσως ο πιο διάσημος φυσικός της εποχής του. Αν και ήταν πολύ γνωστός, στην πραγματικότητα ήταν κλειστός άνθρωπος, σε τέτοιο βαθμό που να θεωρήσει το βραβείο Νόμπελ και τη δημοσιότητα που το συνόδευε, ως εμπόδιο στο ερευνητικό του έργο.


Πολλές φορές ήταν σκληρός με αυτούς που έπεφταν πιο χαμηλά από τις προσδοκίες του. Είχε ασχοληθεί με την μουσική και είχε μεταφράσει κάποια ιερογλυφικά των Μάγιας. Είχε πολύ χιούμορ που του είχε καλλιεργηθεί από την μητέρα του.


Ήταν πολύ απαιτητικός και σκληρός όταν έβλεπε ότι κάποιοι μαθητές του, ενώ είχαν δυνατότητες, δεν τις αξιοποιούσαν.


Εκτός από την τριλογία που αναφέραμε πιο πάνω ο Feynman έγραψε και άλλα έργα όπως:


- The character of physical law

-" surely you're joking, Mr. Feynman!" – adventures of a curious character
- QED: the strange theory of light and matter
- Elementary particles and the laws of physics
- "What do you care what other people think?"

Μέχρι 2 εβδομάδες πριν το θάνατό του δίδασκε στο πανεπιστήμιο. Πέθανε το 1988 από καρκίνο έχοντας αφήσει πίσω του ένα τεράστιο συγγραφικό και ερευνητικό έργο.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ www.Feynman.com
www.scienceworld.wolfram.com/biography/Feynman.com
www.ks.essortment.com/richardpfeynman_nji.htm
www.vega.org.uk/series/lectures/feynman/index.html
www.meta.gr/articles/nanotechi.htm






Πηγή:http://biographies.nea-acropoli.gr

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012

Mi confession





Ακόμη ένα υπέροχο και άκρως ρυθμικό Tango από τους Gotan Project , που "ομολογώ" πως μ αρέσουν πολύ.'Ετσι για να κυλήσει ευνοικά για όλους μας, η εβδομάδα που ξεκίνησε.






Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2012

Τα "στοιχειά" της Φύσης




Πνεύματα της Φύσης


Στο εκδηλωμένο επίπεδο όπου κινούμαστε, υπάρχουν τέσσερα στοιχεία: η Γη, που αντιστοιχεί στον κύβο, το Νερό στο εικοσάεδρο, ο Αέρας στο οκτάεδρο και η Φωτιά στο τετράεδρο, όπως μας λέει κι ο Πλάτωνας στον Τίμαιο. Υπάρχουν τρία ακόμα στοιχεία ανεκδήλωτα μέχρι στιγμής στον πλανήτη μας (Ακάσα, Ανουπαδάκα, Αδι).

http://www.ghulmil.com/wp-content/uploads/amazing-3d-animated-water-waves-wallpaper.gif


Σ' αυτά τα στοιχεία αναφέρονταν οι Προσωκρατικοί, όταν μιλούσαν για φωτιά (Ηράκλειτος), αέρα (Αναξιμένης), νερό (Θαλής), νου (Αναξαγόρας), άπειρο(Αναξίμανδρος). Κάθε στοιχείο αντιστοιχεί μ' ένα επίπεδο. Το στοιχείο φωτιά με το νοητικό, ο αέρας με το αστρικό, το νερό με το ενεργητικό και η γη με το φυσικό. Στην Αίγυπτο βρίσκουμε το σύμβολο της Σφίγγας που περιλαμβάνει και τα τέσσερα στοιχεία. Σώμα ταύρου που αντιστοιχεί με τη γη, πόδια λιονταριού με το νερό, φτερά αετού με τον αέρα κι ανθρώπινο κεφάλι με τη φωτιά. Στον Χριστιανισμό ακόμα οι 4 Ευαγγελιστές συμβολίζονται με τα τέσσερα συμβολικά ζώα: ταύρο, λιοντάρι, αετό κι άγγελο.
Τα πνεύματα της Φύσης ή στοιχειά είναι μορφές ζωής μέσα στα τέσσερα στοιχεία. Ζουν και εξελίσσονται στο αστρικό και αιθερικό επίπεδο.


 Όταν κάνουμε λόγο γι' αυτά είναι καλύτερα να μιλάμε για κέντρα ενέργειας με ενστικτώδεις επιθυμίες. Στη γραμμή εξέλιξής τους που ονομάζεται δεβική (από το σανσκριτικό Dive που σημαίνει λάμπω) δεν έχουν νου όπως εμείς και επομένως δεν μπορούν να αναγνωρίζουν τον εαυτό τους ούτε να γνωρίζουν με τον ίδιο τρόπο. Δεν έχουν "Φωνή της Συνείδησης" και δεν ξεχωρίζουν ηθικά το καλό από το κακό.


Έχουν μια ευπλαστικότητα πολύ πιο "ταχεία" από τη δική μας και οι μορφές τους είναι πολύ πιο ασταθείς και δυναμικές. Έτσι είναι δύσκολο να γίνουν αντιληπτά στον κοινό άνθρωπο. Όταν αυτές οι μορφές επιβραδύνονται τότε υλοποιούνται και η οντότητά τους είναι πιο εύκολη.

 http://4.bp.blogspot.com/-Ml_U5tYEWT0/T-DgrRHTdRI/AAAAAAAAAVk/FTxjFq5Zsxs/s1600/Seirines+6-16-12.jpg

Αν και οι ποικιλίες τους είναι σχεδόν άπειρες (330.000.000 πνεύματα διαφόρων ειδών αναφέρονται στο Ινδικό Πάνθεον), μπορούμε ,να αναφέρουμε μερικά παραδείγματα στοιχειών της γης: νάνοι και μοίρες, του νερού: σειρήνες, Νηρηίδες, βρυσηίδες, του αέρα: συλφίδες, έλφη και της φωτιάς: σαλαμάνδρες. Διάφορες διηγήσεις για Δαίμονες, Νάνους, Νηρηίδες, Συλφίδες κι όλο το πλατύ φάσμα των Στοιχειών, γεμίζουν την ιστορία της Ανθρωπότητας. Υπάρχουν εκατοντάδες αγάλματα στον κόσμο γι' αυτά.




Για τα στοιχεία μιλούν σε κάθε εποχή από τον Πορφύριο μέχρι τον Μεσαίωνα και τις λαογραφικές παραδόσεις. Το σπουδαίο είναι ότι οι διάφορες μαρτυρίες κι αναφορές συμπίπτουν μεταξύ τους σε διαφορετικές εποχές και χώρες, ο Παράκελσος εκπροσωπώντας την παράδοση του 160υ αιώνα, κάνει πολλές αναφορές στα συγγράμματα του για τα πνεύματα της Φύσης: "Δεν πρέπει να θεωρούνται ως απόγονοι του Αδάμ αλλά ως διαφορετικά πλάσματα από τον άνθρωπο και τα υπόλοιπα ζώα, αν και ζουν ανάμεσά μας... Πρέπει να διακρίνουμε δύο είδη σάρκας: εκείνη η οποία ανήκει στο γένος του Αδάμ και εκείνη η οποία δεν ανήκει σε αυτό. Η σάρκα του Αδάμ είναι χονδροειδής ,γιατί είναι γήινη. Η άλλη είναι λεπτοφυής σάρκα και δεν μπορεί ούτε να δεσμευθεί ούτε να κρατηθεί στα χέρια ,γιατί δεν πλάστηκε από την Γή. Για αυτό η σάρκα των στοιχείων διαπερνά τις πόρτες και τους τοίχους χωρίς να καταστρέφεται κανένα από αυτά.


Κατέχουν ιδιότητες των πνευμάτων και των ανθρώπων , χωρίς να είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο. Υποκύπτουν σε ασθένειες ανάλογες με των ανθρώπων και θεραπεύονται όπως ο άνθρωπος, εν τούτοις τα φάρμακά τους δεν είναι γήινα, αλλά αντιστοιχούν προς τη φύση τους. Πεθαίνουν όπως ο άνθρωπος, αλλά με ένα είδος θανάτου όμοιο προς αυτό των ζώων... Οι κατοικίες τους είναι διάφορες κα κατανέμονται ανάλογα με τα τέσσερα στοιχεία" Πριν αναφερθούμε όμως σε άλλες πηγές καλό είναι να διακρίνουμε τα ,φυσικά Στοιχεία ή Πνεύματα της Φύσης, έχοντας μόνιμη ύπαρξη και χρήσιμη δράση στη Φύση, από τα τεχνητά, που είναι μορφές σκέψης, παραγόμενες από τον άνθρωπο και διάρκειας περιορισμένης. Επίσης δεν πρέπει να συγχέονται με τα Στοιχειώδη Πνεύματα.




Όταν ο άνθρωπος πεθάνει, η ψυχή εγκαταλείπει τα κατώτερα σώματα αρχίζοντας από το φυσικό. Αυτά τα σώματα τείνουν να αποσυνδεθούν ξαναγυρίζοντας στην άμορφη ύλη. Δεν φτάνουν όμως πάντα στην ολοκληρωτική τους καταστροφή. Σε μερικές περιπτώσεις αυτό το "κέλυφος", που η διακεκριμένη αποκρυφίστρια Ε.Π. Μπλαβάτσκυ ονομάζει "Στοιχειακό", καταφέρνει να διατηρηθεί σχεδόν ολόκληρο και σε μερικές περιπτώσεις κατοικείται από ένα στοιχειό, ένα είδος δαίμονα λίγο ή πολύ κοροϊδευτικό που, σαν καθρέφτης, αντανακλά τις εικόνες που του προβάλλονται. Αυτή είναι η περίπτωση όπου τα στοιχεία έρχονται σε επαφή με τους ανθρώπους μέσα από τις πρακτικές πνευματισμού ή γοητείας, προκαλώντας διάφορα μαγικά φαινόμενα.


Μιλώντας για τα στοιχειακά ο Πορφύριος που ήταν άμεσος μαθητής του Πλωτίνου λέει: "Αυτά τα αόρατα όντα δέχονται από τους ανθρώπους τιμές σαν θεοί ... μια παγκόσμια πίστη τα θέλει ικανά να διαπράξουν το χείριστο. Αυτό αποδεικνύει ότι η οργή τους στρέφεται εναντίον αυτών που δεν τους προσφέρουν την πρέπουσα λατρεία" ...Οι Δαίμονες είναι αόρατοι αλλά ξέρουν πώς να ντύνουν τους εαυτούς τους και να παίρνουν διάφορες μορφές ... κι όταν διαφεύγουν από τον έλεγχο των καλών Δαιμόνων δεν υπάρχει κανένα κακό που δεν θα τολμήσουν να πράξουν". Παρακάτω λέει ότι είναι σαν παιχνίδι γι' αυτά να ξεσηκώνουν πάθη, να μοιράζονται κοινωνίες και έθνη, να προκαλούν πολέμους, ανταρσίες και άλλες δημόσιες συμφορές. Αυτά τα πνεύματα περνούν την ώρα τους κοροϊδεύοντας και εξαπατώντας ανθρώπους, δημιουργώντας τους ψευδαισθήσεις και εκπλήξεις. Η μεγαλύτερη φιλοδοξία τους είναι να τα περνούν για Θεούς ή εκσαρκωμένες ψυχές.


Ο Ιάμβλιχος ο μεγάλος θεουργός της Νεοπλατωνικής Σχολής λέει: "Οι καλοί Δαίμονες εμφανίζονται σε μας στην πραγματικότητα ενώ οι κακοί εκφράζονται μέσω σκιωδών μορφών και φαντασμάτων ... Οι καλοί δεν φοβούνται το φως, ενώ οι αδύνατοι θέλουν σκοτάδι". Πολλές φορές η σχέση μαζί τους εγκυμονεί κινδύνους, όπως λέει ο Ιάμβλιχος "Οι Θεοί, οι Άγγελοι, οι Δαίμονες όπως και οι εκσαρκωμένες ψυχές μπορούν να εκδηλωθούν κατά κάποιο τρόπο μέσω επικλήσεων και προσευχών . Αλλά κατά την διάρκεια αυτών των επικλήσεων γίνεται ένα λάθος. Δεν πρέπει να φανταζόμαστε ότι επικοινωνούμε με ευνοϊκές θεότητες επειδή μπορεί να είναι κακοί Δαίμονες μεταμφιεσμένοι σε καλούς. Γιατί τα Στοιχειακά συχνά μεταμφιέζονται και παρουσιάζονται σαν καλά".



Σ' άλλες εποχές της ανθρωπότητας, που η πίστη σ' αυτά τα όντα μπορούσε να γίνει και εμπειρία, γνώριζαν διάφορους τρόπους για να αποφεύγουν τις άσχημες επιδράσεις τους. Χρησιμοποιούσαν διάφορες χημικές ουσίες και ορυκτά για να διώχνουν τα κακά πνεύματα. Μια πέτρα ονομαζόμενη Μνιζούριν είχε πολύ μεγάλη ισχύ. 'Όταν θα δεις ένα γήινο Δαίμονα να πλησιάζει φώναξε και θυσίασε την πέτρα Μνιζούριν", λέει ένας Ζωροαστρικός χρησμός. Αλλά και το λιβάνι που σήμερα χρησιμοποιείται, είναι ένα μέσο καθαρμού της ατμόσφαιρας. Επίσης αυτά τα όντα δεν μένουν ανεπηρέαστα από τους ήχους και τα χρώματα.



Ο σημερινός άνθρωπος, ξεκομμένος από τη Φύση και το Θεό, βουλιάζει όλο και περισσότερο στο στείρο του ορθολογισμό παρασέρνοντας μαζί του χιλιόχρονες παραδόσεις και διδασκαλίες που θεωρούν τη γη ένα ζωντανό οργανισμό, με νάνους και νεράιδες, που γεμίζουν και ζωντανεύουν τα τέσσερα στοιχεία, όπως είχε πει και ο Πρόκλος.


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

BLAVATSKY Η. P':"Nature spirits and Theurgy': Lucifer, August 1893.
Γράβιγγερ Π: 1. ''Εγκυκλοπαίδεια του Εσωτερισμού': Βιβλιοθήκη της Σφιγγός, Αθήνα 1983.
'Εγχειρίδιο Εσωτερικής Φιλοσοφίας: Βιβλιοθήκη της Σφίγγος, Αθήνα 1969.
Λιβράγκα Γ.Α.: "Τα Στοιχειακά πνεύματα της Φύσης': Εκδ. Νέα Ακρόπολη, Αθήνα 1986.



Πηγή:http://www.nea-acropoli-heraklio.gr/1/584.html

Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2012

Πως η Κβαντική Φυσική Εξηγεί τα Ανεξήγητα Φαινόμενα






DR. AMIT  COSWAMI  
Μια αποκλειστική συνέντευξη στον Νικόλαο Κουμαρτζή
του περιοδικού Mystery


Πως η Κβαντική Φυσική

Εξηγεί τα Ανεξήγητα

Φαινόμενα

Δεν σου δίνεται συχνά η ευκαιρία να συζητήσεις με έναν κβαντικό φυσικό, πόσο μάλλον έναν πρωτοπόρο στην επιστήμη του και παράλληλα μεγαλωμένο με τις πνευματικές διδασκαλίες της Ινδίας.Its one chance in your lifetime, όπως θα έλεγε ένας Βρετανός.
Και όταν αρχίζει να σου εξηγεί τον κόσμο της κβαντικής φυσικής –έναν κόσμο δηλαδή απείρων πιθανοτήτων, όπου υπάρχει χώρος για την ύπαρξη ψυχικών φαινομένων, η ύπαρξη του Θεού έχει αποδειχθεί, θρησκεία με επιστήμη επιτέλους συγκλίνουν και η συνείδηση κυριαρχεί πάνω στην ύλη μορφοποιώντας την κατά το δοκούν- τότε πραγματικά μένεις ενεός, μιας και συνειδητοποιείς πως η στέρεη και αμετάβλητη πραγματικότητα που νομίζεις ότι σε περιτριγυρίζει  δεν είναι παρά μια ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ.
Οφείλω όμως να σας προειδοποιήσω: η συζήτηση  που ακολουθεί δεν είναι διόλου απλοϊκή κι ευκολονόητη! Σε αρκετά σημεία θα ζαλιστείτε, στην προσπάθειά σας να κατανοήσετε τον κόσμο μέσα από μια ματιά: θα πρέπει να πάψετε να βλέπετε παντού ΥΛΗ και ν αρχίσετε να διακρίνεται πιθανότητες.
Στο τέλος όμως, θα ανταμειφθείτε και με το παραπάνω, μιας και θα έρθετε σε επαφή με ένα άκρως πιο συναρπαστικό κόσμο και θα κληθείτε να ενστερνιστείτε μία Νέα  Κοσμοθέαση,  βασισμένη στην πραγματικότητα της κβαντικής φυσικής. Μία πραγματική επανάσταση λαμβάνει χώρα αυτή την περίοδο στον επιστημονικό κόσμο και ο Dr. Amit  Goswami σας καλεί να λάβετε μέρος σε αυτή, θέτοντάς σας ένα καίριο ερώτημα: «αλήθεια, τι κάνετε για να συμμετάσχετε στη δημιουργία της Πραγματικότητας που όλου μοιραζόμαστε»;



Πυρηνικός κβαντικός φυσικός, που πραγματοποιεί έρευνα πάνω στη συνείδηση… η ιδιότητα σας αυτή είναι άκρως εντυπωσιακή και διόλου συνηθισμένη .Πως μπορεί σήμερα ένας νέος να ακολουθήσει τα δικά σας βήματα;
Να σπουδάσει στην Ινδία! (γελάει). Αστειεύομαι  σαφώς. Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί δρόμοι με τον ίδιο προορισμό, μπορώ όμως να σας εξιστορήσω τη δική μου πορεία. Ξεκίνησα με την απόκτηση διδακτορικού τίτλου πάνω στον τομέα της θεωρητικής πυρηνικής φυσικής, από το Πανεπιστήμιο της Καλκούτα (Ινδία), το 1964.Έκτοτε, δίδαξα φυσική σε διάφορα πανεπιστήμια δυτικών κρατών, έως ότου ανακηρυχθώ  μόνιμος καθηγητής, στο Πανεπιστήμιο του Oregon (ΗΠΑ), ΤΟ 1974.
Ενδιάμεσα, δημοσίευσα έρευνες σε επιστημονικά περιοδικά, με αποτέλεσμα να είμαι  πλέον ένας από τους λιγοστούς ερευνητές  με μελέτες σε journals  φυσικής, βιολογίας και ψυχολογίας.

Τότε ήταν που κάνατε στροφή προς τη κβαντική φυσική;
Ακριβώς. Ήταν τη δεκαετία του ’70, όταν άρχισα να διεξάγω έρευνες στο εν λόγω πεδίο, εμπνευσμένος τόσο από προσωπικές εμπειρίες όσο και από συγκεκριμένα βιβλία. Για παράδειγμα, επηρεάστηκα βαθύτατα από το Τάο και η Φυσική του φυσικού  Fritjof  Capra, αλλά και από έργα αρκετών κβαντικών φυσικών, όπως οι Jonh Bell, Fred Alan Wolf και  David Bohm.



 Έκτοτε, η ερευνά σας άγγιξε πολλά θέματα «ταμπού», όπως ο θάνατος, η μετενσάρκωση και η αναζήτηση της αθανασίας. Συνέβη κάτι συνταρακτικό στη ζωή σας ή η εν λόγω στροφή ήταν απλά θέμα αλλαγής ενδιαφερόντων;
Μάλλον το πρώτο. Το 1993, χρονιά που κυκλοφόρησε το πρώτο σημαντικό μου βιβλίο για το ευρύ κοινό με τίτλο,  The Self-Aware Universe,  με είχαν καλέσει σε ένα ραδιοφωνικό talk show, όταν μια ηλικιωμένη γυναίκα με ρώτησε, «τι συμβαίνει όταν πεθαίνουμε»;
Όσο  ρηχό κι αν ακουστεί, αυτό ήταν το πρώτο ερέθισμα και τα υπόλοιπα ήρθαν σαν αλυσίδα: ακολούθησε μία σειρά συζητήσεων με έναν θεοσοφιστή σχετικά με τη μετενσάρκωση, αργότερα μία φοιτήτρια με «επέλεξε», ώστε να τη βοηθήσω ψυχολογικά μετά το θάνατο του φίλου της κ.λπ.
Η απόφαση όμως ν ασχοληθώ πάρθηκε χάρη σε ένα όνειρο που είδα, θα μπορούσε κάποιος να πει, ότι ήταν το «τελειωτικό χτύπημα».
Θυμάμαι ακόμα να ξυπνάω από το όνειρο, με μια φωνή στο μυαλό μου: «το Θιβετιανό Βιβλίο των Νεκρών είναι σωστό. Είναι δική σου δουλειά να το αποδείξεις».
Και αυτό έκανα! Η έρευνα μου δημοσιεύθηκε το 2001, στο βιβλίο Physics in Soul. Μία τέτοια εμπειρία, ένα από αυτά που ονομάζουμε μεγάλα όνειρα, μπορεί πραγματικά να αλλάξει τη ζωή σου!


http://api.ning.com/files/-6xJffNx4TQtdT5PFM*lPNhBeTgx55n-YYoXw8Dtfn4giqnK9kdtfuBal85bkDCWHhSIdiLTDthgihXsQn-4LWSaloKui-JT/Buddha.jpg


Νομίζω ότι καταλαβαίνω τι εννοείτε. Η σχέση σας όμως με τα όνειρα –και τα μηνύματα που αυτά μεταφέρουν- δεν σταματάει εδώ. Γνωρίζω ότι το συνειδητό ονείρεμα σας έχει βοηθήσει ως επιστήμονα, προσφέροντας σας  «στιγμιαίες εμπνεύσεις»…
Ναι, έτσι ακριβώς είναι. Ενώ πάλευα για μήνες με τα μαθηματικά του φυσικού προβλήματος του gales superconductivity, χρειάστηκε μόλις μία στιγμή συνειδητού ονειρέματος για να βρω τη λύση.
Η δημιουργική ελαφρότητα με την οποία μπορούσα να δρω μέσα στο συνειδητό ονείρεμα ήταν πολύ κοντά στο Lucid writing, δηλαδή στην εκπληκτική αυτή κατάσταση στην οποία κάποιες φορές εισέρχεται ο νους μας και μπορούμε να γράφουμε με εξαιρετική πνευματική διαύγεια. Μόνο που στην προκειμένη περίπτωση, του συνειδητού ονειρέματος εννοώ, το «εγώ» μου ήταν κατά πολύ πιο ευέλικτο, ώστε να ακολουθεί τις επιταγές της διαίσθησής μου.



 Έπρεπε δηλαδή να ακολουθήσετε τη διαίσθησή σας, ώστε να βρείτε αυτό που δεν κατάφερε η λογική. Δεν ακούγεται κάπως… «αιρετικό» για τη σύγχρονη επιστήμη;
Σαφώς, όμως δεν σημαίνει ότι είναι λανθασμένο. Θα προσπαθήσω να σας εξηγήσω μέσα σε λίγες γραμμές τι εννοώ. Η σύγχρονη επιστήμη είναι μία καθαρά υλιστική επιστήμη, με το βασικό της αξίωμα να είναι, πως τα πάντα είναι Ύλη.
Έχουμε (ως ανθρώπινο είδος) καταφέρει να εκπαιδεύσουμε μία ολόκληρη γενιά επιστημόνων, με την ιδέα πως τα πάντα έχουν υλική υπόσταση. Όμως αυτή η νευτώνια  κοσμοθέαση (που μορφοποιεί για αιώνες την αντίληψη μας περί κόσμου) έχει αρχίσει να δίνει τη θέση της στις αποκαλύψεις της κβαντικής φυσικής που επεκετείνονται πέρα από τον υλικό κόσμο δείχνουν ότι η συνείδηση και  όχι η ύλη, είναι η βάση για όλα τα έμβια όντα, για την ίδια τη ζωή.
Έτσι από τη μία έχουμε την επικρατούσα σήμερα κλασική κοσμοθέαση (βασισμένη στο αξίωμα πως η βάση όλων είναι η ύλη) και από την άλλη τη νέα κοσμοθέαση, που προτείνει η κβαντική φυσική.

Ο Dr Amit  Goswami έγινε γνωστός παγκοσμίως χάρη στη συμμετοχή του στο ντοκυμαντέρ What the bleep Do We Know!? (2004).Επιπλέον, έχει συμμετάσχει στο πιο προσφατο  Dalai Lama Ranaissance (2006), καθώς επίσης και στο The Quantum Activist (2009), όπου πρωταγωνιστεί.

Η κλασσική κοσμοθέαση στηρίζεται στην ιδέα, ότι ο κόσμος μας είναι ντεντερμινιστικός (αιτιοκρατικός, δηλαδή κάθε γεγονός είναι πάντα το αποτέλεσμα μίας σειράς προγενέστερων περιστατικών) και ότι είναι φτιαγμένος από ύλη: δηλαδή κάθε αλληλεπίδραση είναι τοπική, όλες οι διαδικασίες χαρακτηρίζονται από συνέχεια, οι σχέσεις που υπάρχουν ακολουθούν απλή ιεραρχία (γραμμική αιτιότητα) κ.λ.π.
Σε αντίθεση με τα παραπάνω, η κβαντική φυσική εστιάζει στο γεγονός, ότι η ύλη είναι ένα σύνολο από πιθανότητες, από τις οποίες η συνείδηση επιλέγει κάθε φορά. Με λίγα λόγια, η συνείδηση και όχι η ύλη είναι η βάση της ζωής. Κάπως έτσι, εκτός από τις αρχές της τοπικότητας, της συνέχειας και της απλής ιεραρχίας, η νέα κβαντική κοσμοθέαση δημιουργεί χώρο και για αρχές όπως, η μη τοπικότητα, η ασυνέχεια και η περιπλεγμένη ιεραρχία, που φυσικά χρειάζομαι μια σειρά διαλέξεων για να εξηγήσω(χαμογελάει).



Αυτά όμως δεν είναι απλώς θεωρίες;Εννοώ πως μία τόσο σημαντική και εκ βαθέων αλλαγή – όπως είναι η μεταφορά η μεταφορά από την κλασσική στην κβαντική κοσμοθέαση – απαιτεί αποδείξεις και πειράματα.
Ακριβώς!Το θέμα είναι ότι αυτές οι αποδείξεις έχουν ήδη δοθεί εν μέρει.Αναφέρω απλά ως παράδειγμα, το πείραμα που πραγματοποίησε ο Γάλλος φυσικός Alain Aspect και οι συνεργάτες του το 1982, το οποίο αποτέλεσε την πρώτη επιβεβαίωση της κβαντικής μη τοπικής επικοινωνίας/αλληλεπίδρασης (quantum nonlocal communication).Επίσης, θεωρώ ότι απέδειξε μια και καλή την αλήθεια αρκετών πνευματιστικών αντιλήψεων, αλλά κυρίως της αντίληψης περί ύπαρξης υπερβατικών πεδίων.Μπορώ να επεκταθώ;

Φυσικά, έχετε όλη την προσοχή μου…
Για πολλά χρόνια, η κβαντική φυσική προσέφερε ενδείξεις, ότι υπάρχουν υπερβατικά επίπεδα πραγματικότητας πέραν του υλικού επιπέδου.




Αρχικά, αυτό που παρατηρήθηκε ήταν ότι τα κβαντικά αντικείμενα δρουν σαν κύματα πιθανοτήτων.
Στο πρώτο άκουσμα του, οι περισσότεροι σκεφτήκαμε «Αχά, είναι ακριβώς όπως τα απλά κύματα».Σύντομα όμως ανακαλύφθηκε πως κάναμε λάθος: δεν υπάρχουν κύματα στο χωροχρόνο.Δεν μπορούν επομένως να ονομαστούν κύματα, διότι έχουν ιδιότητες που δεν συμφωνούν με αυτές των συνηθισμένων κυμάτων.
Κάπως έτσι , άρχισαν να γίνονται αντιληπτά ως εν δυνάμει κύματα, δηλαδή κύματα πιθανοτήτων. Και αυτές οι πιθανότητες θεωρήθηκαν πως επεκτείνονται πέραν της ύλης , ότι είναι υπερβατικές πιθανότητες.
Το γεγονός όμως πως υπάρχουν πιθανότητες πέρα των ορίων της ύλης δεν ήταν ξεκάθαρο για αρκετό καιρό. Το πείραμα Aspect επιβεβαίωσε, πως η θεωρία αυτή δεν ήταν απλά μία ακόμα θεωρία, αλλά πως πραγματικά υπάρχουν πιθανότητες πέραν της ύλης: δηλαδή τα κβαντικά αντικείμενα συνδέονται και αλληλεπιδρούν μεταξύ τους έξω από την διάσταση του χωροχρόνου!



Πως μπορεί όμως να αποδειχθεί κάτι τόσο παράδοξο;
Θα σας εξηγήσω. Στο πείραμα Aspect συμβαίνει το εξής: ένα άτομο εκπέμπει δύο κβάντα φωτός (φωτόνια), τα οποία κινούνται προς αντίθετες κατευθύνσεις.Με κάποιον τρόπο, τα δύο αυτά φωτόνια επηρεάζουν το ένα τη συμπεριφορά του άλλου σε μεγάλες αποστάσεις, δίχως να ανταλλάσουν οποιοδήποτε σήμα μέσα στο χώρο. Προσέξτε αυτό: από τη μία δεν ανταλλάσουν σήματα μέσα στο χώρο, όμως η αλληλεπίδραση που εκδηλώνεται είναι άμεση, στιγμιαία! Το τονίζω αυτό. Πως ανακαλύφθηκε όμως μια τέτοια αλληλεπίδραση; Πριν από αρκετό καιρό, ο Αϊνστάιν έδειξε πως δύο αντικείμενα δεν μπορούν να αλληλεπιδράσουν μεταξύ τους στιγμιαία στο χωροχρόνο, διότι τα πάντα μπορούν να ταξιδέψουν το πολύ με την ταχύτητα του φωτός (299.792,458 km/s).
Για το λόγο αυτό, κάθε αλληλεπίδραση πρέπει να ταξιδέψει μέσα στο χώρο κι αν ταξιδέψει μέσω αυτού θα χρειαστεί πεπερασμένο χρόνο μέχρι να φτάσει στον προορισμό της.
Αυτή η ιδέα της αρχής της τοπικότητας (locality).Κάθε σήμα υποτίθεται πως είναι τοπικό, υπό την έννοια ότι χρειάζεται πάντα πεπερασμένο χρόνο για να ταξιδέψει μέσα στον χώρο.
Και όμως, τα φωτόνια του πειράματος Aspect επηρεάζουν το ένα το άλλο στιγμιαία και ας βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση μεταξύ τους. Δηλαδή, η αλληλεπίδραση αυτή δεν περιορίζεται από το ανώτατο όριο της ταχύτητας φωτός. Για το λόγο αυτό, συμπεραίνουμε πως η αλληλεπίδραση δεν μπορεί να έχει ταξιδέψει μέσα από το χώρο, αλλά πρέπει να ανήκει σε ένα επίπεδο υπερβατικής πραγματικότητας, μίας πραγματικότητας δηλαδή που εκτείνεται πέρα από την ύλη.



Εντυπωσιακό! Εδώ μου δίνεται την ευκαιρία να σας κάνω την ερώτηση για την οποία σας ζήτησα αρχικά συνέντευξη. Ακούγεται όλο και περισσότερο τελευταία, ότι η κβαντική φυσική αλλάζει τη σημερινή επιστημονική πραγματικότητα με τέτοιον τρόπο, ώστε δημιουργεί χώρο για την ύπαρξη και την αποδοχή των παραφυσικών φαινομένων. Μπορείτε να μας διαφωτίσετε επ’ αυτού;
Μα είναι απλό, έχουμε ήδη μιλήσει γι’ αυτό! Η πιο σημαντική αρχή της κβαντικής φυσικής για την εξήγηση των ψυχικών φαινομένων είναι αυτή της μη τοπικότητας (ίσως την έχετε ακούσει ως, κβαντική εμπλοκή, όπως προτιμάει να την αποκαλεί ο Dr. Dean Radin ), την οποία αναπτύξαμε στην ακριβώς προηγούμενη ερώτηση.
Επίσης, σημαντικό είναι να καταλάβουμε και το εξής: μία ποσότητα ύλης δεν μπορεί ποτέ να αλληλεπιδράσει με μία άλλη ποσότητα ύλης έξω από το χωροχρόνο, δηλαδή μη τοπικά. Η δυνατότητα του ανθρώπου όμως να επικοινωνεί μη τοπικά (κάτι που εκδηλώνεται μέσα από πληθώρα ψυχικών φαινομένων, όπως η τηλεπάθεια, το  remote viewing κ.λ.π.) βασίζεται στο γεγονός ότι είμαστε νοήμονα όντα με αντιληπτική ικανότητα είμαστε συνδεδεμένοι μέσω της συνείδησης μας, η οποία είναι η μη τοπική βάση για όλα τα όντα και τη ζωή.

Στο βιβλίο σας The Self-Aware Universe, ισχυρίζεστε πως υπάρχει μεγάλη ανάγκη για αλλαγή στην επικρατούσα σήμερα κοσμοθέαση, για ένα  paradigm shift όπως αποκαλείτε.
Ναι, μετατόπιση , αν θέλετε από την κλασσική κοσμοθέαση (όπου η βάση της ζωής είναι η ύλη) στη νέα κβαντική κοσμοθέαση που ανέπτυξα παραπάνω (όπου η βάση της ζωής είναι η συνείδηση).




Και γιατί πιστεύετε πως υπάρχει  ανάγκη για μια τέτοια αλλαγή; Δεν είναι αρκετό το σημερινό μοντέλο κοσμοαντίληψης;
Έχουν συλλεχθεί τόσα «αφύσικα» πειραματικά δεδομένα –δηλαδή δεδομένα  που έρχονται σε αντίθεση με την αρχή ότι τα πάντα είναι ύλη-  που είναι πλέον ξεκάθαρο πως το κλασσικό μοντέλο είναι ανεπαρκές. Η μετατόπιση στη νέα κβαντική κοσμοθέαση  λύνει όλα τα λογικά παράδοξα και εξηγεί  όλα τα  «αφυσικά» δεδομένα που ανέφερα μόλις. Πέραν αυτής της μετατόπισης, απαιτείται  επιπλέον έρευνα, ώστε να αναπτύξουμε πρακτικές εφαρμογές , που θα στηρίζονται στην κβαντική κοσμοθέαση, να αναπτύξουμε δηλαδή μία νέα τεχνολογία: την ιερή τεχνολογία.
Είναι ανάγκη να εισάγουμε την έννοια της ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ μέσα στην επιστήμη και για να γίνει αυτό, πρέπει η συνείδηση να αποκτήσει κάποια δομή, ώστε να μπορεί να εκδηλώνεται. Αυτή η δομή απαιτεί την ύπαρξη του μυαλού, των ζωτικών ενεργειών, της  υπέρ-πνευματικότητας… της ΨΥΧΗΣ με άλλα λόγια.



Στο ίδιο βιβλίο ισχυρίζεστε πως οι σημερινοί επιστήμονες  αποδεικνύουν αρκετά από τα πνευματικά διδάγματα μυστών παλαιότερων αιώνων. Μπορείτε να μας δώσετε κάποια παραδείγματα;
Οι μύστες  -σε αντίθεση με τους θρησκόληπτους- έλεγαν πως , «υπάρχει μόνο Θεός, τίποτα άλλο». Υποστήριζαν δηλαδή πως η πραγματικότητα δεν αποτελείται από δύο διαφορετικά πράγματα (Θεός και κόσμος), αλλά είναι μία ενιαία οντότητα (Θεός). Αν αντικαταστήσετε τη λέξη Θεός με τη φράση κβαντική συνείδηση, τότε θα αρχίσετε να κατανοείτε τη σύγκλιση της επιστήμης με την πνευματικότητα.


Επιστρέφοντας στο βιβλίο The Self-Aware Universe, διαβάζω στον υπότιτλο: «Πως η Συνείδηση Δημιουργεί τον Υλικό μας Κόσμο». Περιττό να αναφέρω ότι η φράση αυτή έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με την επικρατούσα σήμερα επιστημονική αντίληψη. Μιλάτε κυριολεκτικά ή μεταφορικά;

Μα φυσικά και όσα λέω είναι κυριολεκτικά, μην ξεχνάτε όμως ότι μιλάτε με έναν θεωρητικό φυσικό (χαμογελάει)! Αυτός ο τρόπος σκέψης υπάρχει στην κβαντική φυσική από την γέννηση της: η ύλη είναι ένα σύνολο άπειρων πιθανοτήτων και η συνείδηση είναι απαραίτητη, ώστε να επιλέξει από αυτό το σύνολο οδηγώντας το στην υλική υπόσταση. Η συνείδηση είμαστε εμείς και με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να μορφοποιήσουμε το πώς αντιλαμβανόμαστε εμείς τον κόσμο. Θέλει λίγο χρόνο να συνηθίσει ο μέσος άνθρωπος σε αυτόν τον τρόπο σκέψης, όμως πολλοί επιστήμονες και εραστές της φυσικής τον προτιμούν από τον κλασσικό… τον βρίσκουν πιο διασκεδαστικό!

Κάτι που επίσης διάβασα στα βιβλία σας και με συνεπήρε είναι το εξής: ολόκληρο το υλικό σύμπαν υπήρχε μόνο ως αμέτρητες εν δυνάμει  πιθανότητες, έως τη στιγμή που εμφανίστηκε  η πιθανότητα μιας συνειδητής και με αντιληπτική ικανότητα οντότητας. Αυτήν ακριβώς τη στιγμή, ολόκληρο το σύμπαν που γνωρίζουμε (με τα 15 δισεκατομμύρια χρόνια ιστορίας) δημιουργήθηκε στιγμιαία. Κυριολεκτείτε;

Μα φυσικά! Απλά να προσθέσω, ότι τη στιγμή της δημιουργίας της πρώτης οντότητας που περιγράφεις, ολόκληρο το σύμπαν δημιουργήθηκε αναδρομικά στο χρόνο.
Δηλαδή, η δημιουργία του σύμπαντος ξεκίνησε τη στιγμή εκείνη και συνέχισε γυρνώντας πίσω στο χρόνο. Έτσι, το ίδιο το σύμπαν ολοκληρώθηκε, όταν η διαδικασία της δημιουργίας έφτασε στα 13,5 περίπου δισεκατομμύρια χρόνια πριν.

Έχω ήδη αρχίσει να ζαλίζομαι από αυτόν (άκρως πιο συναρπαστικό είναι η αλήθεια) κόσμο των πιθανοτήτων! Θα γνωρίζετε σίγουρα πως αρκετές έρευνες τελευταία πραγματοποιούνται γύρω από το μυστήριο του θανάτου. Βάσει της κβαντικής φυσικής λοιπόν, επιβιώνει η συνείδηση μετά το σωματικό θάνατο;
Ναι! Όχι μόνο η συνείδηση αλλά και ένα κομμάτι του «εγώ» μας, της προσωπικότητας μας: συνήθειες, μοτίβα συμπεριφορών, γνώση που αποκτήσαμε ενόσω βρισκόμασταν εν ζωή κ.λ.π. Όλα αυτά επιβιώνουν ως μη τοπική μνήμη.





Είναι επομένως δυνατόν να επικοινωνήσουμε με τις συνειδήσεις νεκρών ανθρώπων;
Η ανθρώπινη εμπειρία υπάρχει (εκδηλώνεται) μόνο σε σχέση με το φυσικό μας σώμα. Έχοντας αυτό κατά νου, μία εν ζωή οντότητα μπορεί να «συνδεθεί» με μία άυλη συνείδηση (όπως π.χ. έναν νεκρό άνθρωπο) μέσω της κβαντικής μη τοπικής επικοινωνίας. Αυτή η «σύνδεση» όμως δεν έχει καμία σχέση με επικοινωνία με νεκρούς μέσω μέντιουμ.

Ισχύει το ίδιο και με τα  τοποκεντρικά παραφυσικά φαινόμενα, όπως τα στοιχειώματα και τα poltergeists; Υπάρχουν αρκετές σχετικές μαρτυρίες ανά τον κόσμο. Μπορεί η κβαντική φυσική να εξηγήσεις κάποιες από αυτές;
Στο βιβλίο μου, “Physics of the Soul” αναφέρομαι σε μία πιθανή εξήγηση με τη θέαση οπτασιών. Σύμφωνα με αυτήν, οι θεάσεις αποτελούν ψυχολογικές προβολές και μη τοπικές θεάσεις(nonlocal viewing).Τα φαινόμενα poltergeists και η ψυχοκίνηση στον μακρόκοσμο είναι πολύ δύσκολο να υπάρχουν και να εξηγηθούν, όμως η ψυχοκίνηση σε μικρή κλίμακα (π.χ. επηρεασμός της ρίψης ενός ζαριού ή κέρματος ) είναι κάτι που πιθανόν υπάρχει και θα εξηγηθεί στο μέλλον.

Έχετε ποτέ βιώσει κάποια ψυχική εμπειρία;
Σαφώς. Έχω βιώσει distant viewing (όραση σε απόσταση), στα πλαίσια ενός σχετικού πειράματος: κάποιος που γνώριζε τι βρισκόταν μέσα σε ένα κουτί οραματίστηκε το περιεχόμενό του, ενώ οι υπόλοιποι συμμετέχοντες (ανάμεσα στους οποίους κι εγώ) ζωγραφίσαμε σε χαρτί εικόνες που μας έρχονται στο μυαλό. Προσωπικά, σχεδίασα κάτι που έμοιαζε με ένα απολίθωμα τριλοβίτη, το οποίο βρισκόταν στο εσωτερικό του κουτιού!


Άρα, πέρα από ερευνητής, έχετε και προσωπική εμπειρία πάνω στα ψυχικά φαινόμενα. Και με τις δύο αυτές ιδιότητες, πως βλέπετε το μέλλον των παραψυχολογικών ερευνών, των νοητικών επιστημών και γενικότερα της επιστημονικής έρευνας πάνω στη συνείδηση;
Είμαι πολύ αισιόδοξος για όλα τα ερευνητικά πεδία που αναφέρεις, συμπεριλαμβανομένης της έρευνας πάνω στα παραφυσικά φαινόμενα. Από την άλλη όμως, πρέπει οπωσδήποτε να βρούμε πρακτικές εφαρμογές για άλλα πεδία αυτά (βλ. ιερή τεχνολογία παραπάνω), ώστε να δείξουμε στον κόσμο την πρακτική αξία του να απορρίψει την επικρατούσα κλασσική κοσμοθέαση, για χάρη της νέας κβαντικής κοσμοθέασης που αναφέραμε παραπάνω…





Πηγή:ΠεριοδικόMystery
Τεύχος No 62 – Ιούνιος 2010

www.archetypo.com.gr