Κυριακή, 9 Ιουνίου 2013

17χρόνια αναμονής...για την μεγάλη στιγμή, στη ζωή του "ανέμελου" τζίτζικα

Την ανάρτηση αυτή την αφιερώνω στο μικρότερο μου παιδί τον "Φ"... 
Προσωπική φωτογραφία
 που λατρεύει και σέβεται τα πλάσματα του μικρόκοσμου.


Ένα συναρπαστικό βίντεο που ξεδιαλύνει, την παρεξηγημένη (από τον μύθο) ανεμελιά του τζίτζικα και μας δείχνει μέσα σε σύντομο  χρόνο, την υπομονή ενός πλάσματος του μικρόκοσμου, για να ακολουθήσει την 17ετή πορεία του, και  να ζήσει την μία και μοναδική στιγμή της φύσης του...το ζευγάρωμα.
Και το παράδοξο της φύσης είναι, ότι αυτή η ερωτική συνεύρεση στο τελευταίο καλοκαίρι της ζωής τους γίνεται ανάμεσα σε έναν κουφό τζίτζικα και μια βουβή τζιτζικίνα!!! 

 




Το μεταφρασμένο κείμενο του βίντεο, για την σημαντική ιστορία της ζωής του Τζίτζικα

"Η επιστροφή των τζιτζικιών"

Περιμένουν 17 χρόνια...κάτω από τα δέντρα και υπογείως των ποδιών μας.
Αναμένοντας, μια ζεστή ανοιξιάτικη νύχτα, για να φτάσουν στο τέλος τους.
Περνώντας όλη τους την ζωή υπόγεια και πάντοτε μόνα τους, νύχτα με τη νύχτα, εμφανίζονται όλα μαζί εκατομμύρια τζιτζίκια για την μεγαλύτερη συγκέντρωση εντόμων στη Γη.
Δεν μπορούν ούτε να δαγκώσουν ούτε να τσιμπήσουν. Η μόνη τους άμυνα είναι ότι αναδύονται σε εκατομμύρια, και  το μοναδικό τους μέλημα, είναι σκαρφαλώνοντας ν' αναζητούν ένα ασφαλές μέρος να κουρνιάσουν στο οποίο θα μεταλλαχθούν, ξεκινώντας έτσι τις λιγοστές τελευταίες εβδομάδες της 17χρονης ζωής τους.
Στις πρώτες αυτές μέρες της ζωής τους οι νέοι ενήλικες ξεκουράζονται και ανακτούν δυνάμεις τους, περιμένοντας να σκληρύνει το κέλυφός τους.
Αμέσως μετά τα αρσενικά αρχίζουν να καλούν τα θηλυκά, σαν μία συγχρονισμένη χορωδία η οποία συγκαταλέγεται ανάμεσα στους πιο δυνατούς ήχους της φύσης.
3 με 4 εβδομάδες μετά την πρώτη τους εμφάνιση τους, η φρενίτιδα του ζευγαρώματος, φτάνει στο αποκορύφωμά της.
Ωστόσο αρκετά από αυτά δεν επιζούν, για να βρουν το ταίρι τους, γιατί έχουν παγιδευτεί στα κουκούλια τους, είτε έχοντας ανωμαλία στα φτερά τους, με αποτέλεσμα να γίνονται τροφή για άλλα ζώα.


Υπάρχουν (βέβαια), πολλά για να φαγωθούν, όμως και εκατομμύρια για να βρουν το ταίρι τους.
Αμέσως λοιπόν μετά το ζευγάρωμα, τα θηλυκά γεννούν τ' αυγά τους σε τρύπες,  στα κλαδιά που έχουν ανοίξει νωρίτερα σκάβοντας τα και αποθηκεύουν εκεί εκατοντάδες αυγά στο εσωτερικό τους.
Με αυτή τους την πράξη η ζωή τους έφτασε στην ολοκλήρωση.
Όσο γρήγορα εμφανίζονται, άλλο τόσο γρήγορα ο πληθυσμός τους μειώνεται, εώς ότου μαραζώσει και το τελευταίο, μόνον 6 εβδομάδες αφότου είδε το φως.
Λίγους μήνες αργότερα, μόνον άδεια κουφάρια και σάπιοι ιστοί, βρίσκονται στο έδαφος.
Στα κλαδιά των δέντρων όμως, εκεί ψηλά κρύβονται εκατομμύρια αυγά, που εκκολάπτονται...
Κάθε εκκολαπτόμενη νύμφη, έχει το μέγεθος ενός κόκκου ρυζιού και σέρνεται εώς την άκρη του κλαδιού της και πετιέται κάτω  στο έδαφος, καθώς το ένστικτό τις οδηγεί, να αναζητήσουν το υπόγειο καταφύγιό τους, και να τρυπώσουν  εκεί χωρίς να τις ξαναδεί κανείς για άλλα 17 χρόνια...



Ευχαριστώ τον σύζυγό μου, που με  υπομονή, μου μετέφρασε το κείμενο του βίντεο.









8 σχόλια:

  1. Καλησπέρα Χριστίνα οφείλω να ομολογήσω πως συγκινήθηκα βλέποντας το βίντεο δυο και τρεις φορές αναλογιζόμενος τον αγώνα που κάνουν αυτά τα θαυμαστά έντομα μόνο και μόνο να διαιωνίσουν το είδος τους.
    Κατέληξα (για μια ακόμη φορά)λοιπόν στο συμπέρασμα πως τελικά η φύση-ζωή βρίσκει πάντα το δρόμο της και πόσο μα πόσο λάθος δρόμο έχει πάρει η άνθρωπος κλείνοντας τα μάτια και τα αυτιά του στο μεγαλείο που λέγεται μάνα Γη.
    17 χρόνια... για λίγες εβδομάδες...Τι μεγαλείο Θεέ μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Ευτάστριε!
      Σε οποιαδήποτε "παρατήρηση" της φύσης, σε όλα αυτά τα μυστικά της ζωής που διαδραματίζονται γύρω μας, (τις πλείστες φορές, εν αγνοία μας), το μόναδικό συναίσθημα που με κατακλύζει, είναι το ΔΕΟΣ...!
      Σε ευχαριστώ πολύ για όλα.

      Διαγραφή
  2. Κι εμείς ευχαριστούμε που το μοιράστηκες μαζί μας!!! Συγκλονιστικό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Marie.
      Είναι πολύ συγκινητικό, για την ανθρώπινη αίσθηση, αυτή η 17χρονη πορεία, που ίσως και να μην φτασει να ολοκληρώσει τον "φυσικό" της προορισμό, ποτέ...!
      Να είσαι καλά και να έχεις μια καλή εβδομάδα.

      Διαγραφή
  3. Απίστευτο βίντεο! Έχω δει τα "κουκούλια" τους πολλές φορές.. πρώτη φορά μαθαίνω πως τους παίρνει 17 χρόνια να έρθουν στο σημείο της μεταμόρφωσης για να πάρουν την τελική τους μορφή και να ζήσουν μόνο μερικές εβδομάδες έπειτα.. πραγματικά απίστευτο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι είναι Χριστινάκι, απίστευτο και συνάμα μεγαλειώδες, το πως βιώνουν κάποια πλάσματα, την φύση τους μέσα στον χρόνο...ακολουθώντας ένα μοναδικό "λειτουργικό πρόγραμμα", που λέγεται ένστικτο!
      Σ' ευχαριστώ που πέρασες.
      Καλό σου ξημέρωμα.

      Διαγραφή
  4. Κοιτούσα στα μάτια τις κόρες μου να παιχνιδίζουν μέσα τους τα χρώματα από αυτό το βίντεο .
    Με περιέργεια και τα μάτια τους ορθάνοιχτα να μην τους ξεφύγει κάτι από την αποκάλυψη που έπαιρνε ζωή μπρος στα μάτια τους περίμεναν αποσβολωμένες να αρπάξουν από αυτό το μυστικό της ζωής .
    Βγήκαν κερδισμένες και γοητευμένες από αυτά που διδάχθηκαν και το "είδα" .

    Σε ευχαριστώ για την απαράμιλλη προσφορά σου .

    ΜΕ ΤΟΝ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΜΟΥ ΣΕΒΑΣΜΟ

    Α Ρ Μ Α Γ Ε Δ Ω Ν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι ιδιαιτέρως, για το γεγονός που μου περιγράφεις φίλε μου.
      Θα είναι υπέροχο, οι άνθρωποι του μέλοντος (τα παιδιά μας) να ξαναγίνουν "φυσικοί άνθρωποι".
      Γιατί όπως είπε κι ο Giordano Bruno, "η φύση είναι ο θεός στα πράγματα".
      Να είσαι καλά και να χαίρεσαι την κάθε τους στιγμή, που είναι σίγουρα μοναδική.
      Καλό ξημέρωμα να έχεις.

      Διαγραφή