Κυριακή, 26 Μαΐου 2013

Κβαντική διεμπλοκή




Η κβαντική διεμπλοκή

Η κβαντική διεμπλοκή είναι το φαινόμενο κατά το οποίο, δύο αντικείμενα που δημιουργούνται μαζί (για παράδειγμα δύο ηλεκτρόνια) μένουν σε κατάσταση διεμπλοκής μεταξύ τους, ασχέτως του χώρου που μεσολαβεί πλέον από το ένα στο άλλο.

Αν στείλουμε το ένα από τα δύο στο άλλο άκρο του σύμπαντος και κάνουμε κάτι σε οποιοδήποτε από τα δύο, το άλλο αντιδρά ακαριαία!

Έτσι, είτε πρέπει να δεχτούμε πως η πληροφορία μπορεί να ταξιδέψει με άπειρη ταχύτητα είτε πως στην πραγματικότητα τα δύο αντικείμενα βρίσκονται ακόμα σε «επαφή», σε σύνδεση μεταξύ τους, δηλαδή σε κατάσταση διεμπλοκής.

Προέκταση της κβαντικής διεμπλοκής, με την προϋπόθεση πως συνέβη η μεγάλη έκρηξη, είναι πως τα πάντα, αφού δημιουργήθηκαν μαζί, είναι ακόμα συνδεδεμένα μεταξύ τους, «ακουμπούν» υπό μία έννοια ακόμα το ένα το άλλο.

Έτσι ο χώρος εμφανίζεται σαν ένα κατασκεύασμα που δίνει την ψευδαίσθηση πως υπάρχουν χωριστά αντικείμενα. Υπό την έννοια αυτή, η κβαντική διεμπλοκή κάνει να καταρρέει η εμπειρία μας για τον χώρο.

Ο Έρβιν Σρέντιγκερ απεκάλεσε την διεμπλοκή σαν το «καθοριστικό γνώρισμα» της κβαντικής θεωρίας. Ο Αϊνστάιν από την άλλη δεν ήθελε να πιστέψει σε αυτήν καθόλου, νομίζοντας ότι η κβαντική θεωρία είχε σοβαρά λάθη. 


Το παράδοξο πείραμα EPR

To 1936, λοιπόν, και στην προσπάθειά του να καταδείξει ότι μία από τις συνέπειες της κβαντικής θεωρίας ήταν τόσο αβάσιμη ώστε η θεωρία θα έπρεπε είτε να είναι λανθασμένη είτε να είναι, κατά μία έννοια, μη πλήρης, ο Αϊνστάιν διατύπωσε, από κοινού με τους Boris Podolsky και Nathan Rosen, ένα νοητικό πείραμα που έμεινε γνωστό ως το «παράδοξο EPR».


Υποθέστε ότι δημιουργείτε ένα ζεύγος πεπλεγμένων (διαπλεγμένων) φωτονίων οι διευθύνσεις πόλωσης των οποίων σχηματίζουν μεταξύ τους γωνία 90°. Δεν μπορείτε να γνωρίζετε ποιες ακριβώς είναι οι διευθύνσεις πόλωσης τους, μέχρι να τις μετρήσετε. Μπορεί η μία να είναι κατακόρυφη και η άλλη οριζόντια ή να έχουν οποιονδήποτε άλλο προσανατολισμό — σίγουρα όμως ξέρετε ότι είναι κάθετες μεταξύ τους.

Βάλατε τα φωτόνια προς διαφορετικές κατευθύνσεις. Καθώς αυτά απομακρύνονται, σε κάποιο σημείο της τροχιάς τους διέρχονται μέσα από πολωτικά φίλτρα που — επί τούτου — έχετε τοποθετήσει στο δρόμο τους.

Υποθέστε ότι το ένα φωτόνιο περνά απρόσκοπτα μέσα από φίλτρο, η χαρακτηριστική διεύθυνση του οποίου είναι κατακόρυφη. Συνεπώς, θα πρέπει αυτό το φωτόνιο να είναι κατακόρυφα πολωμένο — οπότε ο σύντροφος του θα πρέπει να είναι πολωμένος οριζόντια. Δηλαδή το δεύτερο φωτόνιο μπορεί να διέλθει από φίλτρο, η χαρακτηριστική διεύθυνση του οποίου είναι οριζόντια, όχι όμως και από φίλτρο με χαρακτηριστική διεύθυνση κατακόρυφη.


Ώς εδώ καλά. Το ένα φωτόνιο είναι πολωμένο κατακόρυφα, το άλλο οριζόντια — οπότε μεταξύ τους σχηματίζουν ορθή γωνία, και όλα στον κόσμο πρέπει να βαίνουν καλώς. Όχι ακριβώς!

Έως ότου το πρώτο φωτόνιο εξέλθει από το φίλτρο, δεν έχετε ιδέα αν θα το διαπεράσει ή όχι. Και επιπλέον, το φωτόνιο δεν ξέρει σε τι είδους φίλτρο πρόκειται να εισέλθει. Δεν γνωρίζετε τίποτε σχετικά με τη διεύθυνση πόλωσης καθενός φωτονίου μέχρις ότου τη μετρήσετε — ξέρετε μόνο ότι οι πιθανότητες του να διέλθει είναι 50%, ανεξάρτητα από τη χαρακτηριστική διεύθυνση του φίλτρου.

Συνεπώς, το δεύτερο φωτόνιο δεν μπορεί να γνωρίζει τι θα κάνει το πρώτο, μέχρις ότου όντως το κάνει. Επιπλέον, οι ενέργειες του πρώτου φωτονίου προσδιορίζουν τις ενέργειες του δεύτερου. Επομένως, το δεύτερο φωτόνιο πρέπει να λαμβάνει κάποιου τύπου ειδοποίηση από το πρώτο, έστω και αν αυτά βρίσκονται μακριά το ένα από το άλλο.

Μάλιστα, αυτή η ειδοποίηση πρέπει να είναι ακαριαία, επειδή οφείλει να διαβιβάζεται ακόμη κι όταν τα φωτόνια εισέρχονται στα φίλτρα την ίδια ακριβώς στιγμή! Είναι αδύνατον να προβλέψουμε τι θα κάνει κάθε φωτόνιο, εντούτοις και τα δύο θα πρέπει να δρουν εναρμονισμένα ώστε οι πολώσεις τους να έχουν τη σωστή μεταξύ τους σχέση.

H σφοδρή αντίδραση των Αϊνστάιν, Podolsky και Rosen οφείλεται σε τούτη ακριβώς την αινιγματική συμπεριφορά. Συμπεριφορά που εγείρεται επειδή τα αποτελέσματα των κβαντικών μετρήσεων είναι αβέβαια ή απροσδιόριστα έως ότου εμφανιστούν.

Το επιχείρημα, με άλλα λόγια, ήταν ότι, αν όντως οι πολώσεις των φωτονίων παραμένουν απροσδιόριστες μέχρι να μετρηθούν, τότε τα συσχετισμένα φωτόνια EPR πρέπει να συνωμοτούν μεταξύ τους ακαριαία, ώστε να διασφαλίζεται ότι οι ταυτόχρονες μετρήσεις τους δίνουν συνεπή αποτελέσματα. Αυτό φαίνεται παράλογο!

O Αϊνστάιν και οι συνεργάτες του πίστευαν ότι είναι λογικότερο να θεωρήσουμε την κβαντική θεωρία μη πλήρη, ότι είναι λογικότερο να θεωρήσουμε πως κάθε φωτόνιο διαθέτει κάποια μυστική ιδιότητα, κρύβει μια μεταβλητή που, αν τη γνωρίζαμε, θα ήμασταν σε θέση να προβλέψουμε ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα της μέτρησης.

Όλα καλά, αλλά... πώς αλλιώς μπορούμε να ανακαλύψουμε τη μυστική ιδιότητα των φωτονίων παρά πραγματοποιώντας την ακριβή μέτρηση, το αποτέλεσμα της οποίας υποτίθεται ότι θα μας βοηθήσει να την προβλέψουμε; Αυτό ακυρώνει όλη την παραπάνω επιχειρηματολογία. Oι περισσότεροι φυσικοί συμφωνούν ότι το παράδοξο EPR αποτελεί πράγματι μέρος ενός αινίγματος.

Σημαίνει όμως αυτό ότι η κβαντική θέα είναι λανθασμένη ή απλώς ότι είναι δύσκολο να την κατανοήσουμε; Ποιο θα ήταν το όφελος να αποδώσουμε στα φωτόνια επιπλέον ιδιότητες αν δεν υπάρχει αδιαμφισβήτητος τρόπος να ανακαλύψουμε ποιες είναι αυτές, ιδιαίτερα, μάλιστα, εφόσον δεν φαίνεται να προκαλούν την παραμικρή διαφοροποίηση στα αποτελέσματα των πειραμάτων;

Δεν υπάρχει απόλυτη πραγματικότητα

Το 1964, ο φυσικός John Bell του CERN, υπολόγισε μια μαθηματική ανισότητα που περιείχε το μέγιστο συσχετισμό μεταξύ των καταστάσεων των απομακρυσμένων σωματιδίων, σε πειράματα στα οποία διατηρούνται τρεις «λογικές» προϋποθέσεις:

1. Οι πειραματιστές έχουν ελεύθερη βούληση να καθορίσουν τα πράγματα όπως αυτοί θέλουν.

2. Οι ιδιότητες των σωματιδίων που μετριούνται είναι πραγματικές και προϋπάρχουσες, κι όχι απλώς να αναδύονται κατά τη στιγμή της μέτρησης.

3. Κανένας συσχετισμός (επίδραση) δεν ταξιδεύει γρηγορότερα από ότι το φως, το κοσμικό όριο της ταχύτητας.

Όπως έχουν δείξει πολλά πειράματα από τότε, η κβαντική μηχανική παραβιάζει κανονικά την ανισότητα του Bell, παράγοντας επίπεδα συσχέτισης πάνω από αυτά που είναι δυνατόν, εάν ισχύουν και τις τρεις παραπάνω συνθήκες.

Το 1967 ο Σάιμον Κόχεν και ο Ερνστ Σπέκερ απέδειξαν μαθηματικά ότι ακόμη και σε ένα μεμονωμένο κβαντικό αντικείμενο, στο οποίο ο συσχετισμός δεν είναι δυνατός, οι τιμές που παίρνει κάποιος όταν μετράει τις ιδιότητές του εξαρτώνται από το γενικότερο πλαίσιο.

Ετσι η τιμή της ιδιότητας Α, ας πούμε, εξαρτάται από το αν επιλέγει κάποιος να τη μετρήσει με την ιδιότητα Β ή με την ιδιότητα Γ. Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει πραγματικότητα ανεξάρτητη από την επιλογή του τρόπου μέτρησης.

Ο Νιλς Μπορ, ένας από τους γίγαντες της Κβαντικής Φυσικής, υπήρξε μεγάλος υπέρμαχος της ιδέας ότι η φύση της κβαντικής πραγματικότητας εξαρτάται από το τι επιλέγουμε να μετρήσουμε, μια έννοια την οποία αποκαλούσε «Ερμηνεία της Κοπεγχάγης».

Πάντως, όσο περίεργη κι αν ακούγεται, η κβαντική διεμπλοκή είναι ένα φυσικό φαινόμενο που παρατηρείται σε πειράματα μικρής και μεγάλης κλίμακας, και στο μέλλον πρόκειται να παίξει πρωτεύοντα ρόλο σε τομείς όπως η ανάπτυξη των κβαντικών υπολογιστών και η ασφάλεια των τηλεπικοινωνιών.





Η παν - ΕΛΗΝΗΣ






Ολόγιομη απόψε η Σελήνη,
 η αναγραμματισμένη...

 Εληνής  















Κυριακή, 19 Μαΐου 2013

Η συντροφιά του άρχοντα των δαχτυλιδιών


Ήλιος





Η έμπνευση αυτής της ανάρτησης το παρακάτω βίντεο που αφορά το ηλιακό μας σύστημα.

Ο  τίτλος της ανάρτησης προέκυψε,  από το τελευταίο "δαχτυλίδι της φωτιάς,"

(βίντεο)στην ολική έκλειψη του Μαϊου, αλλά και από τα (νοητά) "δαχτυλίδια" που δημιουργούν οι πλανήτες γύρω από τον Ήλιο, με τις εκλειπτικές τροχιές τους.




 Η συντροφιά του άρχοντα Ήλιου...
Ερμής 
Αφροδίτη 
Γη 
Άρης
Δίας 
Κρόνος 
Ουρανός
Ποσειδώνας 
Πλούτωνας







Πέμπτη, 16 Μαΐου 2013

Αστρονομία - Η μέθεξη με τον "Cosmo" του σύμπαντος





Ο μοναδικός τρόπος να βιώσουμε την επαφή, με αυτό το κρύο, σκοτεινό και γεμάτο ενέργεια σύμπαν, είναι μόνο η Αστρονομία.
Αυτό ισχυρίζεται και ο σπουδαίος αστρονόμος και αστροφυσικός, Καρλ Έντουαρντ Σάγκαν στην πετυχημένη σειρά  Cosmos A Personal Voyage, που προβλήθηκε για πρώτη φορά το 1980.
 Στο βίντεο που ακολουθεί, μας εξηγεί πως, ο σωστός τρόπος αυτής της  επικοινωνίας μας, με τον αισθητό κόσμο των άστρων είναι "μόνο" μία επιστήμη, που κάποτε ήταν τόσο "σκοτεινή" όσο και το ίδιο το σύμπαν...
 


 Οι υπότιτλοι εμφανίζονται, αφού πατήσετε το τελευταίο δεξιά κουμπί κάτω από το video εκεί που λέει "cc".




http://amazingdata.com/mediadata8/Image/amazing_fun_science_technology_20090729124607242.jpg












Παρασκευή, 10 Μαΐου 2013

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΕΣΩΣΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ - Science Saved my Soul








Αφού πέρασε και  αυτή η τόσο μεγάλη θρησκευτική γιορτή, της Ανάστασης επέστρεψα στις προσωπικές μου ανησυχίες, (ίσως για κάποιους ανθρώπους κάπως, άκομψα) με ένα εκπληκτικό βίντεο από τον philhellenes με τίτλο "Η επιστήμη έσωσε την ψυχή μου". Το βίντεο ήρθε μπροστά μου με μια απίστευτη συγχρονικότητα, γιατί αυτές ήταν οι σκέψεις που μου είχαν πλημμυρίσει το μυαλό όλες αυτές τις Άγιες μέρες του Θείου δράματος,  που έβλεπα γύρω μου πόσο απολαυστικά απολαμβάνουμε, κάθε χρόνο με την ίδια κατάνυξη, μα κυρίως με μια υπέρμετρη όρεξη  για εκρήξεις  Ξυνίλας...Που μπορεί κάθε χρόνο και με τις ίδιες ακριβώς φράσεις να υπερτονίζουμε πόσο κατά είμαστε (στο φαινόμενο αυτό) , μα ποτέ να μην σκεφτόμαστε ότι εκεί μας οδηγεί το λάθος συναίσθημα και νεκρώνει κάθε ίχνος χαράς μέσα μας. 
"Ίσως, όταν η θρησκευτική "θεωρία" της Υπέρ Σημαντότητας μας, καταρρεύσει, νιώσουμε όλοι αυτή την ευλογία της άνασσας πνοής μας."

Ο τρόπος μπορεί και να 'ναι  τόσο απλός  "...μια σκοτεινή νύχτα αν κοιτάξεις ψηλά, μπορεί να δεις κάτι που θα σου αλλάξει τη Ζωή!"






Μία σημαντική παρένθεση που ένιωσα την ανάγκη να κάνω βλέποντας στο παρακάτω βίντεο, τον Μητροπολίτη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαο, να δηλώνει στην ομιλία του, "2 δρόμοι για τον Θεό": «Διαφωνώ με την Θρησκεία και δυσκολεύομαι με την Επιστήμη. Ο δρόμος είναι η ταπείνωση»...
Την θέση μου την έχω παραθέσει, παραπάνω γι'αυτόν τον δρόμο, φυσικά την λέξη "ταπείνωση" θα την αντάλλαζα με την λέξη "κατανόηση" του ΕΝΙΑΙΟΥ που είναι το Σύμπαν...

Η Επιστήμη έσωσε τη ψυχή μου 

(Science Saved my Soul )



Πριν τρία καλοκαίρια έμενα σ' ένα τροχόσπιτο, πολύ μακριά από την πλησιέστερη πόλη.Συνήθως ήταν απόλυτο σκοτάδι τη νύχτα.
Είχα δώσει τον λόγο μου, πως δεν θα κάπνιζα μέσα, έτσι κατά τις 01:00 βγήκα έξω να κάνω ένα τσιγάρο.

 Μετά από μερικά λεπτά που καθόμουν στο σκοτάδι, συνειδητοποίησα πως έβλεπα το χέρι μου αρκετά καθαρά.Κάτι που είχα προσέξει πως δεν μπορούσα να κάνω τις προηγούμενες νύχτες.


Έτσι κοίταξα επάνω, περιμένοντας να δω την πανσέληνο, αλλά το φεγγάρι δεν ήταν πουθενά.
Αντί για αυτό, υπήρχε ένα φωτεινό μακρύ νέφος.
Οι Ρωμαίοι το αποκαλούσαν Via Galactica(Ο δρόμος του Γάλακτος).Σήμερα το λέμε Γαλαξία.

http://4.bp.blogspot.com/-Ie9NGP87luA/TWGBwJ7CvTI/AAAAAAAAATQ/Zw3rwfCcMiI/s1600/milky+way+galaxy.jpg

Για εκείνους που έλειπαν από το μάθημα, τα βασικά είναι τα εξής:
1 έτος φωτός είναι 9,4 τρισεκατομμύρια χλμ και ο Γαλαξίας μας έχει διάμετρο περίπου 100.000 έτη φωτός.
Ο ήλιος μας είναι προς την άκρη μιας σπείρας του Γαλαξία περίπου 26.000 έτη φωτός από το κέντρο και χρειάζεται 200 με 250 εκατομμύρια χρόνια για να ολοκληρώσει μια τροχιά γύρω από το κέντρο.
Το Γαλαξία περιστοιχιζουν, πάνω και κάτω από τον δίσκο σαν σφαιρικό φωτοστέφανο, περίπου 200 σφαιρωτά σμήνη τα οποία περιέχουν μέχρι και 1 εκατομμύριο άστρα το καθένα.
Ο Γαλαξίας μας περιέχει 200δισεκατομμύρια άστρα πάνω κάτω.
Αυτοί οι αριθμοί είναι σημαντικοί, για να κατανοήσουμε τι είναι Γαλαξίας, αλλά όταν τους συλλογιζόμαστε, ένα μέρος του ανθρώπινου μυαλού διαμαρτύρεται ότι δεν μπορεί να είναι έτσι.
Και όμως, μια εξέταση των στοιχείων οδηγεί στο συμπέρασμα ότι έτσι είναι.Κι αν πάρεις αυτό το συμπέρασμα μια σκοτεινή νύχτα και κοιτάξεις ψηλά, μπορεί να δεις κάτι που θα σου αλλάξει τη Ζωή!

Έτσι μοιάζει ένας Γαλαξίας.Από το εσωτερικό του...από τα προάστεια του Ήλιου μας.
Χρησιμοποιώντας κυάλια, για κάθε άστρο που φαίνεται με γυμνό μάτι, μπορείς να δεις εκάτο γύρω του, όλα να αιωρούνται σε μια γκριζογαλάζια ομίχλη.
Αλλά με ένα μέτριο τηλεσκόπιο, αν περιμένεις να προσαρμοστούν τα μάτια σου στο σκοτάδι και εστιάσεις σωστά...θα δεις τι πραγματικά είναι αυτή η ομίχλη.

Και άλλα αστέρια.
Σαν σκόνη, να χάνονται στο άπειρο. 
Αλλά πρέπει να έχεις τη γνώση. Το να βλέπεις είναι το μισό. Εκείνη τη νύχτα πριν 3χρόνια ακόμα, ήξερα ένα μικρό μέρος του, του τι είναι εκεί έξω, τι πράγματα, σε τι κλίμακα, σε τι ηλικία, την βία και την καταστροφή, αποτρόπαια ενέργεια, απελπιστική βαρύτητα και την απόγνωση της απόστασης.
Αλλά νιώθω ασφαλής, γιατί ξέρω ότι ο κόσμος μου προστατεύεται από την ίδια την απόσταση που οι άλλοι φοβούνται. Είναι σαν το Σύμπαν να σου προβάλει κατά πρόσωπο ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΕΙΜΑΙ; Πόσο ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗΣ ΕΙΜΑΙ; ΤΙ ΗΛΙΚΙΑ ΕΧΩ; ΜΠΟΡΕΙΣ ΕΣΤΩ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΙΣ ΤΙ ΕΙΜΑΙ;
ΤΙ ΕΙΣΑΙ ΣΕ ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΜΕ ΕΜΕΝΑ; 


 
Κι όταν έχεις λίγη επαφή με την επιστήμη, μπορείς να χαμογελάσεις στο Σύμπαν και να του απαντήσεις: "Μεγάλε είμαι εσύ"...
Όταν κοίταξα τον Γαλαξία εκείνη τη νύχτα, ήξερα πως το μικρότερο τρεμόπαιγμα φωτός ήταν μια πραγματική σύνδεση του ματιού μου μεσω μιας δέσμης φωτός, με την επιφάνεια ενός άλλου ήλιου.
Τα φωτόνια που είναι τα μάτια μου εντοπίζουν, το φως που βλέπω, η ενέργεια με την οποία τα νεύρα μου αλληλεπιδρούν, προέρχεται από εκείνο το αστέρι. Πίστευα ότι δεν θα μπορούσα να το αγγίξω, κι όμως κάτι από εκείνο διασχίζει το κενό και αγγίζει εμένα. Θα μπορούσα να μην το μάθω ποτέ. Τα μάτια μου είδαν ένα μικρό φωτεινό σημείο, αλλά το μυαλό μου είδε πολύ περισσότερα. 
Βλέπω τις αόρατες εκρήξεις ακτίνων Γάμμα από γιγάντια αστέρια, να μετατρέπονται σε καθαρή ενέργεια από τη μάζα τους. Λάμψεις που εμφανίστηκάν στην άλλη άκρη του σύμπαντος πολύ πριν δημιουργηθεί η Γη. Βλέπω την αόρατη λάμψη των μικροκυμμάτων από τα απομεινάρια της ακτινοβολίας από την Μεγάλη Εκρηξη (CMB). 

http://1.bp.blogspot.com/-mUMuQKYrTpI/UEzmn1ZmyRI/AAAAAAAABHQ/kGIFI8slbVY/s1600/God-Particle.jpg

Βλέπω άστρα να περιπλανιούνται άσκοπα, με εκατοντάδες χλμ ανά δευτερόλεπτο και τον χωροχρόνο να καμπυλώνεται γύρω τους.
Μπορώ ακόμα να δω εκατομμύρια χρόνια στο μέλλον. 
Αυτό το γαλάζιο λαμπύρισμα θα εκραγεί μια ημέρα, αποστειρώνοντας κάθε κοντινό ηλιακό σύστημα σε μια αποκάλυψη που κάνει την οργή των ανθρώπινων θεών να ωχριά μπροστά της. Κι όμως από μια τέτοια καταστροφή δημιουργήθηκα. Αστέρια πρέπει να πεθάνουν ώστε να ζήσω.
Βγήκα από μια έκρηξη Supernova...

http://xfilexplore.com/wp-content/uploads/2011/05/Supernova-of-death-star.jpg

Το ίδιο κι εσύ.
Υπό το φως αυτού το αναντήρητου γεγονότος αυτής της δύσκολα αποκτηθήσας γνώσης, αυτής της μερικής αλλά διαφωτιστικής αλήθειας, τι θέση υπάρχει στον 21αιώνα και πέρα, για τους μαγικούς ισχυρισμούς των οργανομένων θρησκειών; 
Οι πρώτες θρησκείες ήταν πρωτόγονες, από κάθε άποψη. Εξαιτίας περιορισμένου πληθυσμού, επικοινωνίας και απλής γεωγραφίας δεν μπόρεσαν ποτέ να γίνουν κάτι περισσότερο από τοπικό ζήτημα. Αλλά οι θρησκείες εν καιρώ μεταλλάχθηκαν και εξελίχθηκαν καθώς κάθε νέα γενιά αγίων μάθαινε τι δουλεύει και τι όχι. Τι κάνει τους ανθρώπους υπάκουούς και τι προκαλεί εξεγέρσεις. Από ποιες ιδέες μπορεί να ξεφύγει κάποιος και ποιές θα τον στοιχειώνουν μέχρι να αναγκαστεί να καταφύγει στην προσευχή για να σταματήσει τον βασανιστικό φόβο. 
Όταν οι πληθυσμοί αυξήθηκαν λόγω της αργής αλλά σταθερής αύξησης της γνώσης, οι θρησκείες άρχισαν να ανταγωνίζονται μεταξύ τους. Από θεούς του αέρα, του κεραυνού και της θάλασσας, οι απειλές, τα κίνητρα και οι ισχυρισμοί κλιμακώθηκαν μέχρι που κάθε επικρατούσα οργανωμένη θρησκεία έχει ένα παντοδύναμο, πανάγαθο, πανεπόπτη Θεό και λέξεις όπως άπειρο και αιωνιότητα χρησιμοποιούνται εύκολα ενώ όλες οι άλλες λέξεις κακοποιούνται μέχρι που σημαίνουν ότι οι θρησκείες θέλουν.




Εκείνη τη νύχτα κάτω από το Γαλαξία δεν μπορώ να πω ότι είχα μια θρησκευτική εμπειρία, γιατί ξέρω ότι δεν ήταν θρησκευτική από καμιά άποψη. Σκεφτόμουνα γεγονότα και φυσική, προσπαθώντας να δω τι είναι και όχι τι θα ήθελα να είναι...
Δεν υπάρχει λέξη για τέτοιες εμπειρίες που προέρχονται από επιστημονική και όχι μυστικιστική αποκάλυψη.
Ο λόγος είναι πως κάθε φορά που κάποιος έχει κάποιο ... "εγκεφαλικό οργασμό" η θρησκεία το κλέβει λέγοντας "Ααα, είχες μια θρησκευτική εμπειρία".
Και οι πνευματιστές θα πούν τις ίδιες βλακείες. Και οι δύο πλευρές εκνευρίζονται όταν ένας άθεος σαν εμένα τους πει πως είχα τέτοιες εμπειρίες μόνο αφού απέρριψα οτιδήποτε υπερφυσικό. Αλλά πρέπει να παραδεχτώ πως μετά από τέτοιες εμπειρίες τις στιγμές που η πραγματικότητα με χτυπάει, σαν να κέρδισα στο Λόττο, συχνά σκέφτομαι την θρησκεία...Και πόσο τυχερός είμαι που δεν είμαι θρησκευόμενος. 

Θες να μάθεις κάτι για τον Θεό; Ωραία, αυτός είναι ένας Γαλαξίας αν ο Θεός υπάρχει, ο Θεός τον έφτιαξε. 



Κοίτα τον. Αντιμετωπισέ τον. Αποδέξου τον.Προσαρμόσου γιατί αυτή είναι η αλήθεια και μάλλον δεν θα αλλάξει πολύ.
Έτσι δουλεύει ο Θεός. Ο Θεός μάλλον θα ήθελε να το  κοιτάξεις. Να μάθεις γιαυτό. Να προσπαθήσεις να το κατανοήσεις. Αλλά αν δεν μπορείς να κοιτάξεις -δεν προσπαθήσεις να καταλάβεις- τι λέει αυτό για την θρησκεία σου;
Όπως είπε κάποτε ο επίσκοπος Lancelot Andrews "όσο πιο κοντά η εκκλησία, τόσο πιο μακριά από τον Θεό". 
Ίσως πρέπει να τρέξεις: Μακριά από το τζαμί, μακριά απότην εκκλησία. Μακριά από τους ιερείς και τους ιμάμηδες.
Μακριά από τις γραφές, για να έχεις κάποια ελπίδα για να βρεις τον Θεό.
Χώρεσε ένα μικρό κομμάτι ενός Γαλαξία στο μυαλό σου, και τότε θα έχεις μια καλύτερη ιδέα του τι ψάχνεις.
Αν κατανοήσεις μερικώς την κλίμακα ενός Γαλαξία θα νιώσεις μηδαμινός...!
Κι αν αναλογιστείς όλους τους άλλους Γαλαξίες, μικραίνεις άλλες 100δισεκατομμύρια φορές.
Αλλά μετά θυμάσαι τι είσαι: Τα γεγονότα που σε κάνουν να νιώθεις ασήμαντος, σου λένε και πως έφτασες εδώ.Είναι σαν να γίνεσαι πιο πραγματικός, ή το σύμπαν γίνεται πιο πραγματικό. Ξαφνικά ταιριάζεις. Ξαφνικά ανήκεις. Δεν χρειάζεται να υποκλίνεσαι. Δεν χρειάζεται να κοιτάς αλλού. Τέτοιες στιγμές πρέπει απλά να θυμάσαι να αναπνέεις. Το σώμα ενός νεογέννητου είναι όσο παλιό είναι το σύμπαν.


 http://fc01.deviantart.net/fs41/i/2009/005/c/1/Universe_Embryo_by_fresco_child.jpg

Η μορφή είναι νέα και μοναδική, αλλά τα υλικά είναι 13,7 δισεκατομμυρίων ετών, επεξεργασμένα με πυρηνική σύντηξη μέσα σε αστέρια, δεμένα με ηλεκτρομαγνητισμό.
Ψυχρές λέξεις για θαυμαστές διαδικασίες.


Και αυτό το μωρό ήσουν εσύ. Είσαι εσύ.
Είσαι καταπληκτικός!
Όχι μόνο ζωντανός αλλά και με μυαλό!
Ποιος ανόητος θα το αντάλλαζε αυτό, για κάθε νικητήριο λαχείο που έχει κληρωθεί ποτέ;
Όταν συγκρίνω, τι έχει κάνει η επιστημονική γνώση ΓΙΑ εμένα και τι προσπάθησε η θρησκεία ΣΕ εμένα, μερικές φορές, κυριολεκτικά, ανατριχιάζω...
Οι θρησκείες λένε στα παιδιά ότι μπορεί να πάνε στην κόλαση και ότι πρέπει να πιστεύουν, ενώ η επιστήμη λέει στα παιδιά ότι προέρχονται από αστέρια και δίνει επιχειρήματα στα οποία μπορούν να πιστέψουν.
Έχω πει σε πολλά παιδιά για αστέρια και άτομα και Γαλαξίες και για την Μεγάλη Εκρηξη και ποτέ δεν είδα φόβο στα μάτια τους, μόνο θαυμασμό και περιέργεια.
Θέλουν κι άλλο! 

http://www.wildwoodcircle.com/wp-content/uploads/2012/09/child-in-starry-universe.jpg
 Γιατί τα παιδιά κολυμπούν σε αυτό, ενώ οι μεγάλοι πνίγονται σε αυτό;

http://1.bp.blogspot.com/_CdZU0eWa6UI/TFtzGPvvqyI/AAAAAAAAHYU/NbIE1E07sA8/s320/we_are_all_A_child_of_the_universe.jpg
 Τι συμβαίνει στην πραγματικότητα μεταξύ της παιδικής ηλικίας και της ενηλικίωσης;
Μπορεί να φταίει που κάποιος μας υποσχέθηκε κάτι τόσο όμορφο που σε σύγκριση το σύμπαν μοιάζει βαρετό, άδειο ακόμα και τρομακτικό;
Μπορεί να έχει φτιαχτεί από κάποιον δημιουργό, αλλά η θρησκεία το έχει κάνει να φαίνεται άσχημο.
Η θρησκεία κάνει οτιδηποτε δεν έχει σχέση με αυτή να φαίνεται ανίερο και αμαρτωλό ενώ ωραιοποιεί και εξυμνεί τα λάθη της, τα ψέματά της και τις προκαταλήψεις της, σαν ένα γουρούνι που φοράει τα  ομορφότερα ρούχα.
Στις προσπάθειές της να σταματήσουμε ν' αντιμετωπίζουμε την πραγματικότητα, η θρησκεία έγινε η πραγματικότητα που δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε.
Κοίτα τι μας έκανε η θρησκεία να κάνουμε, σε εμάς και στους άλλους.



Η θρησκεία μας έκλεψε την αγάπη και την αφοσίωση και την έδωσε σε ένα βιβλίο, σε ένα τηλεπαθητικό πατέρα που λέει στα παιδιά του ότι αγάπη σημαίνει να γονατίζεις μπροστά του.
Δεν είμαι γονιός, αλλά αυτά τα παιδιά μάλλον θα μεγαλώσουν προβληματικά.
Δεν μπορεί να είναι υγιεινό για ένα παιδί ή για ένα είδος. 
Από παλιά και για πολύ καιρό μας έλεγαν πως υπήρχε μόνο η Γη, ότι είμασταν το κέντρο των πάντων.
Αυτό αποδείχθηκε λάθος.
Ακόμα δεν έχουμε προσαρμοστεί. Ακόμα είμαστε σοκαρισμένοι. Το σύμπαν δεν είναι αυτό που περιμέναμε.Δεν είναι αυτό που μας είπαν.
Αυτή η κοσμική κατανόηση, μας είναι κάτι νέο. Αλλά δεν πρέπει να φοβόμαστε. Ακόμα είμαστε εξαιρετικοί.Ακόμα είμαστε ευλογημένοι.
Και μπορεί ακόμα να υπάρχει παράδεισος, αλλά δεν θα είναι τέλειος. Και θα πρέπει να τον χτίσουμε μόνοι μας.
Αν έχω κάτι που θα μπορούσε να ονομαστεί ψυχή και χρήζει σωτηρίας, τότε, η επιστήμη είναι αυτή που μου την έσωσε, ...από την θρησκεία.
Μερικοί βρίσκουν πολύ καταθληπτικό το ότι το σύμπαν μπορεί να υποστηρίξει ζωή για άλλα 30 δισεκατομμύρια χρόνια.

30 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ!!!
Πλάκα μου κάνεις...;;;






Αντέγραψα όλη την ομιλία του βίντεο στην περίπτωση που το βίντεο διαγραφεί!













Κυριακή, 5 Μαΐου 2013

Τα όμορφα πράγματα...






Χρόνια πολλά σε όλους 

Με τα πιο ευωδιαστά άνθη και μια γλυκιά μελωδία "Dos Gardenias" 






Η διάθεση όλων μας τελείως καλοκαιρινή πια...







Κάποιοι από μας, στον περιούσιο τόπο μας, έχουμε τόσες επιλογές ειδικά για τις μέρες των αργιών για μία, έστω, και σύντομη βόλτα κάτω από τον καυτό ήλιο σε μια όμορφη παραλία, που σε κάποιους ανθρώπους (κατοίκους άλλων περιοχών του πλανήτη) είναι ίσως ότι πιο αξιοζήλευτο, χαιρόμαστε σαν Έλληνες ακόμη. Δυστυχώς πολλές φορές το θεωρούμε τόσο δεδομένο, που μπορεί να μας προκαλέσει μέχρι και ανία.
Γιαυτό και εγώ θα χρησιμοποιήσω την γνωστή φράση (λόγω του διαφημιστικού σποτ) που "φοριέται" τελευταία

"Τα πιο ωραία πράγματα στη ζωή...




...δεν είναι πράγματα"





Πέμπτη, 2 Μαΐου 2013

Θα με δικάσει ο κούκος και τ αηδόνι


Ένας ψαλμός ...μνήμης, 
από την  Σωτηρία Μπέλλου











Θα με δικάσει ο κούκος και τ' αηδόνι
μα στην Αγιάσο σταυρουδάκι μου χρυσό
τις νύχτες που θα πέφτει άσπρο χιόνι
οι Τσέτες θα κρεμάνε το Χριστό




ΠΗΓΗ ΕΙΚΟΝΑΣ

Στον ουρανό που κάναμε ταβάνι
δε βλέπουμε τις νύχτες ξαστεριά
κουρσάροι, Φράγκοι, Βενετσιάνοι
μας πούλησαν για γρόσια και φλουριά





ΠΗΓΗ ΕΙΚΟΝΑΣ

Στην Τροία μεγαλώνουνε τα στάχυα
και στην Αγιάσο σε μιαν έρμη εκκλησιά
ζωγράφισε ο Θεόφιλος με αίμα
το χάρο να φοράει θαλασσιά




Δημήτρης Λάγιος & Μιχάλης Μπουρμπούλης, Θα με δικάσει ο κούκος και τ' αηδόνι

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Δημήτρης Λάγιος
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Σωτηρία Μπέλλου
Δίσκος: Ο Άη Λαός (1983)





















Τετάρτη, 1 Μαΐου 2013

Μέρα Μ Aγίου...





Μια εαρινή ευχή με έντονο το άρωμα του θέρους λόγω των υψηλών θερμοκρασιών, για έναν καλό μήνα. Ίσως τον πιο όμορφο  μήνα του χρόνου, τον Μάη.
Η επιλογή του άσματος συνοδεύει την ιδιαίτερη θρησκευτικά ημέρα Μ.Τετάρτη, με έναν συνδυασμό του ονόματος του μήνα με την αγιοσύνη της Μ.Εβδομάδας, στον τίτλο της ανάρτησης.
Καλή Ανάσταση και 
χαρούμενη Λαμπρή σε όλους.








http://ritsos.ekebi.gr/photos/1.jpg



Επιτάφιος
Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης








Μέρα Μαγιού μου μίσεψες
μέρα Μαγιού σε χάνω
άνοιξη γιε που αγάπαγες
κι ανέβαινες απάνω

Στο λιακωτό και κοίταζες
και δίχως να χορταίνεις
άρμεγες με τα μάτια σου
το φως της οικουμένης






Και μου ιστορούσες με φωνή
γλυκιά ζεστή κι αντρίκεια
τόσα όσα μήτε του γιαλού
δεν φτάνουν τα χαλίκια

Και μου 'λεγες πως όλ' αυτά
τα ωραία θα ‘ν' δικά μας
και τώρα εσβήστης κι έσβησε
το φέγγος κι η φωτιά μας