Σάββατο, 18 Ιανουαρίου 2014

Το πάρτι και μια γιορτή που γέρασε...


...γιατί το όνειρο είναι μια στιγμή










Αυτή η γειτονιά είναι για όλους μας ένα κλουβί, 
κανείς δε ζει αληθινά αυτό που θα θελε να ζει, 
γιατί το όνειρο είναι μια στιγμή και 
όλες οι άλλες οι στιγμές απελπισία 
μέσα σ αυτό το δρόμο γεννιόμαστε, ζούμε και πεθαίνουμε, 
μαζί με μας και τα όνειρα μας, μαζί με μας και τα παιδιά μας.




Γι' αυτό ένα πάρτυ σ' αυτό το δρόμο 
είναι πιο θλιβερό και από τον ίδιο το θάνατο, 
είναι ένα γραμμόφωνο που ολοένα ξεκουρδίζεται, 
δυο ιδρωμένα χέρια στο άσπρο φόρεμα ενός κοριτσιού, 
ένας σκύλος που απορεί, 
ένα ποτήρι αδειανό στην άκρη της αυλής μου, 
μια κόκκινη κορδέλα στα μαλλιά της, 
ένας κρυφός αναστεναγμός, 
ένα αρπαχτικό βλέμμα θηρίου που δεν τολμάει να αγγίξει, 
ένα κλουβί στην πόρτα σου με ένα πουλί που κοιμάται...


Γι' αυτό ένα πάρτυ στο δρόμο των Ονείρων 
είναι στιγμή πιο θλιβερή κι απ' τη στιγμή του ονείρου, 
είναι ένα ξέφτισμα ζωής, 
ένα παιχνίδι χάρτινο στα χέρια των αγγέλων. 



Κοιτάχτε τούτο το κλουβί
είναι λιγάκι πιο μεγάλο από την καρδιά μου,
κι όμως δεν μπορεί να χωρέσει την αγάπη μου, 
κοιτάχτε και τούτο το κορίτσι
θα του χαρίσω το κλουβί κι ένα τραγούδι θα μου πει...


για το πουλί που χάθηκε, για το πουλί που πια δε ζει







Η μέρα πέρασε
γέρασε η γιορτή











Καημένη μου έρημη καρδιά, 
θυμάσαι που είμαστε παιδιά κι είχαν φτερά οι ελπίδες; 
Είχα πάντα τον ήλιο συντροφιά κι απόμακρα απ’ τη συννεφιά, 
με χάιδευαν οι αχτίδες… 

Τώρα όλα φύγανε και που να πήγανε; 
Η μέρα πέρασε,γέρασε η γιορτή. 



Καημένη μου έρημη καρδιά, 
θυμάσαι εκεί στην αμμουδιά, που χτίζαμε παλάτια;
Γλάροι πετούσαν κι έστελναν φιλιά, 
σε μένανε το βασιλιά, με τα αθώα μάτια… 


Τώρα όλα φύγανε και που να πήγανε; 
Η μέρα πέρασε, γέρασε η γιορτή...




8 σχόλια:

  1. δεν έχω να πω πολλά, μάλλον τίποτα, όταν ακούω τη φωνή του Χορν...
    και μάλιστα να λέει ΑΥΤΑ τα λόγια...
    μόνο στέκομαι αμίλητος...
    (χθες ήταν τα 16 χρόνια απουσίας του, προφανώς το ήξερες)
    ευλαβικό, ιερό ποστ σε αυτό τον ΑΞΕΠΕΡΑΣΤΟ ΓΙΓΑΝΤΑ...
    σε ευχαριστώ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι όμως Humorous, την ανάρτηση προσπάθησα να την κάνω νωρίτερα μερικές ημέρες, χωρίς πρόθεση, γιατί δεν θυμόμουν την ημερομηνία.
      Την ανάγκη μου άκουσα να μνημονεύσω την "ζεύξη" στην Οδό Ονείρων, δύο τεράστιων προσωπικοτήτων του Ονειρικού Δημιουργού, Χατζιδάκι και του Πλανευτή Ψυχών, Χόρν...
      Να είσαι καλά.

      Διαγραφή
  2. Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που επέστρεψες, χαοτικέ μου φίλε Unused, για το (φετινό) πάρτυ...κι ας γέρασε η γιορτή.
      Σ' ευχαριστώ.
      Εύχομαι να συναντάς και εκτός διαδικτυακού περιπάτου, "απίστευτη ομορφιά" γύρω σου!
      Καλό σου βράδυ.

      Διαγραφή
  3. Πολύ ωραίο τραγούδι και αγαπημένος και ο Χατζηδάκις και ο Χορν! Και οι φωτογραφίες πολύ ωραίες.:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά Marion.
      Σ' ευχαριστώ που πέρασες και στάθηκες κι εσύ, ν απολαύσεις μια ακόμη υπέροχη "στιγμή" δύο τεράστιων ονειροδημιουργών!!!
      Ένα καλό βράδυ και ένα καλό ΠΣΚ να περάσεις.

      Διαγραφή
  4. Ίσως ο μεγαλύτερος όλων των Ελλήνων ηθοποιών Χριστινάκι μου.
    Όποτε τον ακούω να τραγουδάει ανατριχιάζω,όταν παίζεται κάποια από τις ταινίες του με καθηλώνει ξανά και ξανά....
    Αγαπημένη μου ταινία''Μια ζωή την έχουμε''και θυμάμαι τη σκηνή μέσα στο κελί με τον μεγάλο Αυλωνίτη να τον ρωτά σε έκσταση:
    Και βούτηξες τα λεφτά;
    Τα βούτηξα!
    Επιτέλους!
    Υπέροχη ανάρτηση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Απόλαυσε το αφιέρωμα από την "Ημέρα του Ηθοποιού" του 2010 https://www.youtube.com/watch?v=Ppxf8hV4E60
    Δεν θα διαφωνήσω σε αυτό ένας αδύνατος Γίγαντας...https://www.youtube.com/watch?v=of2Tptvg1Ig
    Να είσαι καλά 7Άστριε.
    Καλό ξημέρωμα να έχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή