Δευτέρα, 6 Ιανουαρίου 2014

σσσσσσσ...αν Επανάσταση


"σιωπή δώσε μου δύναμη"







μου λες έχουμε απέναντι
ένα θεριό αιμοβόρο και φριχτό

μα εγώ σου λέω ξέχνα τη
δε θέλω πια ψευδαίσθηση μες στο μυαλό


μου λες έχουμε πόλεμο
σου λέω "λέω να μείνω σιωπηλός"
να βρω εαυτό ατάραχος 
μα εσύ μου λες πως είμαι ένας δειλός


σιωπή δώσε μου δύναμη
μυαλό μου έλα πάρε κάθε οργή
και πέτα τη στους άγριους
που ψάχνουν εξουσίας φυλακή


καθάρισε τα πρόσωπα
ξεβρόμισε το μίσος απ' το νου
φέρτε φωτιές ν' ανάψουμε
να κάψουμε τη θλίψη του καιρού


δε θέλω πια συνθήματα
δε θέλω πια σημαίες και κραυγές
θέλω μονάχα βλέμματα
να τραγουδάμε αγάπη με ματιές

σιωπή δώσε μου δύναμη
μυαλό μου έλα πάρε κάθε οργή
και πέτα τη στους άγριους
που ψάχνουν εξουσίας φυλακή



καθάρισε τα πρόσωπα
ξεβρόμισε το μίσος απ' το νου
φέρτε φωτιές ν' ανάψουμε
να κάψουμε τη θλίψη του καιρού


Στίχοι, μουσική, ενορχήστρωση: Σωκράτης Μπαρμπουνάκης


Εμπνευσμένο από το κείμενο του Γιώργου Γραμματικάκη
 "Η Επανάσταση των Σιωπηλών"





Την χρονιά που πέρασε, είχα δημιουργήσει μια ανάρτηση, δίνοντάς της τον τίτλο,
ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ - Ο οδηγός της "σιωπηλής επανάστασης"...εμπνευσμένη (επίσης)από την δήλωση("Ο αστρολάβος που θα μας βγάλει από το χάος") αλλά και το κείμενο του εξαίρετου κ. Γιώργου Γραμματικάκη "Η Επανάσταση των Σιωπηλών" και φυσικά τον Αστρολάβο.
Μόλις βρήκα αυτό το τραγούδι ένιωσα την ανάγκη να κάνω άλλη μια ευχή γι'αυτή  τη χρονιά που διανύουμε.
Η ευχή είναι μέσα στους στίχους αυτού του τραγουδιού... 

            "η σιωπή να Μας δώσει δύναμη"






Στο μεταξύ η Ελλάδα ταξιδεύει

Την απάντηση μου, στα ιδιαίτερα σχόλιά σας φίλοι μου, θα ήθελα να την "αποτυπώσω" με ένα εκπληκτικό τραγούδι από την φωνή της Ελένης Βιτάλη, με αυτές τις λέξεις που διάλεξα από τους στίχους του ... πού ’ναι το φως σου το κρυμμένο, αυτό που χρόνια περιμένω; 





Τίτλος 
"Στο μεταξύ η Ελλάδα ταξιδεύει"
Στίχοι 
Μουσική 
Γιώργος Ανδρέου

Και όμως το τραγούδι αυτό γεννήθηκε πριν από 23 χρόνια


Στους εθνικούς σου δρόμους λάστιχα σκασμένα 
και ζώα σκοτωμένα.
Στου κράτους σου τους νόμους όνειρα κλεμμένα, 
χαρτιά σημαδεμένα.
Πολίτες δίχως πόλη, οπλίτες δίχως βόλι, 
οι λίγοι ψυχωμένοι κι οι άλλοι ξοφλημένοι.


Πού ’ναι το φως σου το κρυμμένο,
αυτό που χρόνια περιμένω;
Εσύ που λες πως δεν πεθαίνεις 
μόνο για λίγο ξαποσταίνεις.
Άντε, κουνήσου και νυχτώνει κι έχουμε μείνει πάλι μόνοι.


Τα μαγικά σου βράδια σκουπίδια και ρημάδια, σκυλάδικα, σκοτάδια.
Της ψήφου τα στραβάδια, του γήπεδου κοπάδια σού κλέβουνε τα χάδια.
Αρχαία μεγαλεία, ερείπια, σχολεία, 
τα αγάλματα σωπαίνουν κι οι ποιητές πεθαίνουν....




Πού ’ναι το φως σου το κρυμμένο, αυτό που χρόνια περιμένω;
Εσύ που λες πως δεν πεθαίνεις μόνο για λίγο ξαποσταίνεις.
Άντε, κουνήσου και νυχτώνει κι έχουμε μείνει πάλι μόνοι. 


Και μη μου πεις ξανά ποιος φταίει κι έχουμε μείνει τελευταίοι.




Φίλοι μου λυπάμαι που καθυστέρησα να απαντήσω στα σχόλιά σας.
Σας ζητώ συγνώμη.


23 σχόλια:

  1. μεγάλη κουβέντα...
    είναι πράγματι η μεγαλύτερη Επανάσταση η Σιωπή!
    γιατί πολύς κενός θόρυβος, πολύ παράσιτο ρε παιδί μου ακούγεται όλη μέρα: τηλεόραση, λόγια πολιτικών, ήχοι κινητών, υπολογιστή, εκκωφαντικές ηλιθιότητες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μικρή λέξη, μεγάλη Σημασία.
      Δεν είναι κενός θόρυβος...είναι αυτός που θα σε ζευγαρώσει με την λυτρωτική σου Σιωπή, τη Νικήτρια!
      Βέβαια αυτή η άθλια υλική "βουή" μπορεί να σου πάρει το μυαλό, τελείως.Κι αυτό γιατί μετατρέψαμε τις ανάγκες μας, σε "πολυτέλεια" και την εκπλήρωση των επιθυμιών μας σε ευημερία.
      Όπως και να συμβαίνει, στο σημείο που είμαστε ΔΕΝ επιτρέπεται "κανένα βήμα προς τα πίσω...ούτε για να πάρεις φόρα" (λένε οι Κουβανοί).
      Καλό ξημέρωμα να έχεις Humorous.

      Διαγραφή
  2. Θέλουμε δρόμο ακόμα... αργούμε Χριστίνα... είμαστε στη "σιωπή των αμνών".Κι ο εφησυχασμός μας κατάντησε υπνωτισμός!Άντε, όνειρα γλυκά μας!Πολλοί όμορφοι στίχοι κι επίκαιροι... διάβασα και για τον Αστρολάβο και την επανάσταση της σιωπηλών.Συμφωνώ με τις απόψεις του και προσθέτω προβλέποντας πως επειδή υπάρχει συσσωρευμένη σιωπηλή οργή, αυτή τη φορά δε θα 'ναι και αναίμακτη!Να 'στε πάντα καλά κι ευτυχισμένοι!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι δρόμο θέλουμε βρε Νικόλα μου;τώρα που τα έχουμε όλα "μασημένα" θέλουμε δρόμο;;;
      Εκτός αν εννοείς τις "εξαντλητικές" διαδρομές καναπέ - υπολογιστή και τούμπαλιν!Αυτό χρειάζεται την "μπουνιά των αχαμνών" με ότι συνεπάγεται αυτό!!!
      Είναι άκρως εξευτελιστικό, το γεγονός ότι χρειαζόμαστε ακόμη και στο σήμερα "δρόμο"...
      Υπάρχει ανάγκη ν' ακούσει ο καθένας μας, την Σιωπή του, αλλιώς, πάντα θα μας λείπει κάτι...
      Πολλά φιλιά
      Να είστε καλά, φίλοι μου.

      Διαγραφή
  3. Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ πολύ Ευρυτάνα μου!
      Θα την χρειαστούμε όλοι μας την ευχή σου.
      Εγώ θα σου ευχηθώ μία Συγκλονιστική Χρονιά να έχεις!

      Διαγραφή
  4. "...να τραγουδάμε αγάπη με ματιές" Τι όμορφα λόγια, πραγματικά!
    Μακάρι να σπάσουμε τις αλυσίδες της απάθειας, να βρούμε δρόμους και διεξόδους
    προς τη λύτρωση! Φιλιά πολλά και καλή εβδομάδα Χριστινάκι μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κατερινάκι μου είναι όντως όμορφα.
      Τώρα τις αλυσίδες μονάχοι μας τις "λανσάρουμε" σέρνοντας τες, πέρα δώθε σαν την αλεπού με την ουρά της...και το χειρότερο τις μοστράρουμε,για μπιζού!
      Το πιο δύσκολο όμως, απ ' όλα δεν είναι να μάθεις, είναι να σταματήσεις να το αναπαράγεις, ώσπου να Διαγραφεί από την τράπεζα πληροφοριών (του εγκεφάλου) σου, τουτέστιν να ξεμάθεις!
      Φιλιά και καλό σου ξημέρωμα Κατερίνα μου.

      Διαγραφή
  5. Πολύ καλό πραγματικά! Πολύ καλό!!!!!
    Όσο για τη σιωπή και τη δύναμη που μπορεί να μας δώσει..........δεν ξέρω. Ανησυχώ μήπως μας δίνει δυο επιλογές: δύναμη να βρούμε διεξόδους ή αδυναμία να αντιδράσουμε. Και η επιλογή δική μας.
    Καλησπέρα και εύχομαι κάθε δύναμη αυτή τη νέα χρονιά να αντιμετωπίσουμε ό,τι μας επιφυλάσσει το 2014. Όμως σε προσωπικό επίπεδο σου εύχομαι μια χρονιά με πολλή χαρά και αγαπημένα χέρια να κρατούν τα δικά σου.
    Καλό βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ πολύ Άννα μου για τις ευχές σου!!!
      Να έχεις μια καλή εβδομάδα.

      Διαγραφή
  6. Μπράβο Χριστινάκι θα χαρακτηρίσω την ανάρτηση σου ως ΦΩΤΟΔΟΤΗ(βλέπω πως η διονυσιακή σου συνείδηση δείχνει να αφυπνίζεται)
    Θα καταθέσω όμως μια απορία-ερώτημα...
    Το τέλος της Ιστορίας(επανάστασης)... Πώς θα επιτευχθεί, ποιός θα το διαχειριστεί, πώς θα το διαχειριστεί, την επόμενη μέρα τί;
    Τί ρόλο θα παίξει το σιωπηλό θηρίο, ο λαός?
    Θα το διαχειριστει...ο καλυτερος? Αυτος θα εχει την λυση?(Μόλις χθές σου έλεγα σε μια συζήτηση μας,πως τελειώσαν οι υποτιθέμενοι ηγέτες).
    Το "υπνωτισμενο",''σιωπηλό θηριο,θα ξυπνησει επιτέλους?
    Είμαι πεπεισμένος πλέον πως σε όλη την πορεία μας σαν έθνος εδώ και χιλιάδες χρόνια,πυξίδα-προστάτης μας είναι μόνο ο ΦΩΤΟΔΟΤΗΣ...Ελληνισμός! αφού ΚΑΠΟΙΟΣ του δινει το φως! κάποιος του "θυμιζει"..τον "ξυπνα"
    Είθε λοιπόν η σιωπή να μας δώσει δύναμη...σσσσ...αν επανάσταση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ωραία ερωτήματα.
      Η αναγκαιότητα της προσωπικής μου "σιωπής" όμως, με οδήγησε σε αυτή την μελωδική απάντηση!
      Σ΄ευχαριστώ πολύ 7Άστερε μου.
      Καλό ξημέρωμα και καλή εβδομάδα.

      Διαγραφή
  7. " Πως καρτερείς την Λευτεριά να σε' βρει ; "

    Πως καρτερείς την Λευτεριά να σε' βρει ;
    Ο δρόμος που εσύ χάραξες δεν είναι ο δικό της ,
    καρδιά αλλού φυσά εκείνος ο αέρας και το ξέρεις ,
    πλάσε με χέρια με αγάπη για τον λυτρωμό της .

    Έμπα στον δρόμο της ζωής, ξεψάχνισε την ,
    κοίτα να δεις ανάσα έχει που στερεύει .
    Είναι αυτήν που σε'χει προσπεράσει
    ή είναι αυτήν που ν' αναστηθεί γυρεύει ;

    Μα εγώ πως χάθηκα κι απομακρύνθηκα από εκείνη ,
    μήπως στον φόρτο της ζωής και στα γυρεύω ,
    ή μήπως στον πόνο ενός λαού που εγώ κωφεύω
    και δεν θυμάμαι την αξία του λυτρωμού της ;

    Της Λευτεριάς η ανάσα πως μυρίζει ;
    Γιατί την ξέχασα και πια δεν την θυμάμαι
    και πως να βρω κουράγιο κι αετοσύνη
    σ'αυτό που στέρησαν να βρω λιγάκι απάγκιο .

    Μήπως του γένους μου η Ιστορία μέλει να ξαναζήσω
    σαν θα δω πως βαλσαμώνουν τ' όνειρό μου,
    ή αυτά που εγίναν πάλι σαν θέατρο σκιών θα τ' αναστήσω
    ν' αποκαρδιώσω πάλι αυτόν τον αέναο εχθρό μου ;

    Πως καρτερείς την Λευτεριά να σε' βρει ;
    Ο δρόμος που εσύ χάραξες δεν είναι ο δικό της ,
    καρδιά αλλού φυσά εκείνος ο αέρας και το ξέρεις ,
    πλάσε με χέρια με αγάπη για τον λυτρωμό της .

    Κάπου εκεί είν'αυτήν και με γυρεύει ,
    σαν να με καλεί να δώσω αυτό που' δώσαν κι άλλοι
    και μεσ΄της αντρειοσύνης την γλυκιά την παραζάλη
    να ζήσω λεύτερα την καρδιά και πάλι ν' αρμενίζει .

    ΜΕ ΤΟΝ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΜΟΥ ΣΕΒΑΣΜΟ

    Α Ρ Μ Α Γ Ε Δ Ω Ν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλέ μου φίλε, σου έχω ξαναγράψει ότι το ευχαριστώ δεν αρκεί, όταν αφήνεις κομμάτια της σκέψης σου με αυτό τον ξεχωριστώ τρόπο...
      Εγώ θα στο εκφράσω, όμως.Σ΄ευχαριστώ πολύ Αρμαγεδδώνα!!!
      Καλή εβδομάδα να έχεις.

      Διαγραφή
    2. Σε ευχαριστώ "Ποιήτρια με τις εικόνες" για τα πολύ ωραία σου λόγια και αυτήν την θεσπέσια αφιέρωση .

      Να είσαι πάντοτε καλά εσύ και η οικογένειά σου για να μας δίνεις και μέσα απ'τον ιστότοπό σου με αυτήν την ανεπανάληπτη προσφορά σου .
      Αποτελεί χαρά και τιμή να γράφω κάποια ποιήματά μου στον αξιόμαχα ιστότοπό σου .

      Σε ευχαριστώ και πάλι θερμά .

      ΜΕ ΤΝ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΜΟΥ ΣΕΒΑΣΜΟ

      Α Ρ Μ Α Γ Ε Δ Ω Ν

      Διαγραφή
  8. Καταπληκτικό κομμάτι η σιωπηλή αυτή Επανάσταση Χριστινάκι μου..δεν το είχα ακούσει ειλικρινά..εγώ ας ευχηθώ κάποτε να σηκωθεί απο την χειμερία νάρκη ο κοιμισμένος μας λαός και με τον δικό του τρόπο σιωπής θα βρεί το δρόμο του..σιωπώντας ίσως και μη κοιμώμενος η κραυγάζοντας..η ιστορία θα το δείξει..δεν υπάρχει και πολύ φως εδω που τα λέμε..φιλάκια πολλά κοριτσάκι μου και την αγάπη μου σου στέλνω!καλό Σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Kateρινάκι μου δυστυχώς η Λήθη, μας έχει καταπιεί.
      Η απάντησή (ερώτημα) στο τραγούδι ..."Στο μεταξύ η Ελλάδα ταξιδεύει"
      Να είσαι καλά, σ' ευχαριστώ πολύ.
      Πολλά φιλιά και μια καλή εβδομάδα να διαβείς.

      Διαγραφή
  9. Σπαθίζει τις πίκρες
    ήλιος λαμπρός
    στους δρόμους γιορτή
    τραγούδι ανεμίζει
    πλήθος λαός
    κι ένα πουλάκι λαλεί:

    Είμαστ’ οι πρώτοι κι ακολουθάνε
    αναστημένοι χίλιοι νεκροί
    ίδιοι καιροί ξημερώνουνε πάλι
    να η φωτιά να η ζωή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ίσως και να είναι η "αιτία" οι στίχοι σου...που απάντησα με στίχους, τελικά!
      Φιλιά.

      Διαγραφή
  10. Η σιωπή είναι χρυσός, θα μου πάρει πολύ ακόμα μέχρι να καταλάβω πως, δεν μιλάμε ποτέ, αν δεν έχουμε βουτήξει τη γλώσσα στο μυαλό... Αν δεν σου έχω ευχηθεί ήδη, καλή και δημιουργική χρονιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακριβώς, σαν το φακελάκι του τσαγιού, στο καυτό νερό...siopi time!
      Μια παραπάνω ευχή, ποτέ δεν έβλαψε κανέναν.
      Ο Αριστοτέλης πάντως είχε άλλη σχέση με τον χρόνο όταν έλεγε πως "Ζούμε με συναισθήματα, όχι με τις ώρες στο ηλιακό ρολόι. Θα έπρεπε να μετράμε το χρόνο με τους χτύπους της καρδιάς"
      Γιαυτό κι εγώ σου εύχομαι να έχεις τον πιο ρυθμικό και υγιή χτύπο!!!
      Σ' ευχαριστώ πολύ καλή μου Joan.
      Καλό Σαββατοκύριακο να περάσεις.

      Διαγραφή
  11. Καλημέρα!
    Ένα βραβείο σε περιμένει στο:
    http://happiness-bonheur.blogspot.gr/2014/01/blog-post_4665.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ωωω σ' ευχαριστώ πολύ Σοφία μου θα φροντίσω να συναντηθούμε σύντομα με το βραβείο...
      Να είσαι καλά και να χαίρεσαι το δικό σου βραβείο.
      Ένα όμορφο και ξένοιαστο Σαββατοκύριακο να περάσεις.

      Διαγραφή